ตอนที่ 204 ได้รับหยกเจี๋ยจื่อสีขาว

จวินมู่เหนียนเม้มปาก ในใจเขาไม่มั่นใจ คำถามของจวงเซียนเฟย ถามเพราะเป็นห่วงเขาหรือว่าถามเพราะสาเหตุอื่น

จวินมู่เหนียนเรียบเรียงคำพูดอยู่สักครู่ จากนั้นบอกว่า “หมอเทวดาโม่บอกว่า โรคนี้มาอย่างฉับพลันและหายอย่างเชื่องช้า ไม่ใช่เรื่องที่ทำจะสำเร็จได้ง่ายดาย”

เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ จวงเซียนเฟยถึงได้โล่งอก แอบคิดอยู่ในใจ

“ขอเพียงรักษาหายก็พอ หากรักษาหายจะได้มอบหยกเจี๋ยจื่อให้เขา”

จวงเซียนเฟยเดินไปที่เตียง แล้วหยิบกล่องผ้าแพรออกมาจากใต้หมอน นางเปิดกล่องออกเชื่องช้า แล้วหยิบหยกพระจันทร์เสี้ยวสีขาวออกมาจากด้านใน

จวินมู่เหนียนจำสิ่งนี้ได้ทันที นั่นมันหยกเจี๋ยจื่อไม่ใช่หรือ?

จวงเซียนเฟยยื่นหยกเจี๋ยจื่อมาตรงหน้าจวินมู่เหนียน เอ่ยปากบอกว่า

“เมื่อลูกข้าเลือกพระชายา ถือว่าเจ้าเป็นผู้ใหญ่แล้ว นี่คือของขวัญที่แม่มอบให้เจ้า ตามคำเล่าลือในยุทธภพ ด้วยหยกชิ้นนี้ทำให้สามารถหาขุมสมบัติของราชวงศ์ก่อนเจอ หวังว่าสักวันลูกของแม่ จะสามารถใช้สิ่งนี้ ช่วยตงโจวรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่ง”

จวินมู่เหนียนหลุบตามองหยกเจี๋ยจื่อในมือ คิดในใจว่าคำพูดของจวงเซียนเฟยไม่แตกต่างจากในฝันมากนัก

ในความฝันวันนั้นเขาไม่ได้เลือกพระชายา ดังนั้นจวงเซียนเฟยจึงบอกว่า

“ลูกข้ามั่งมุ่นเรื่องการงาน ไม่สนใจเรื่องชายหญิง นี่คือโชคดีของตงโจว หยกเจี๋ยจื่อชิ้นนี้ แม่ขอมอบให้เจ้าเป็นของขวัญ ตามคำเล่าลือในยุทธภพ ด้วยหยกชิ้นนี้ทำให้สามารถหาขุมสมบัติของราชวงศ์ก่อนเจอ หวังว่าสักวันลูกของแม่ จะสามารถใช้สิ่งนี้ ช่วยตงโจวรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่ง”

จวินมู่เหนียนมองหยกเจี๋ยจื่อที่มีสีขาวดุจไขมันในมือ ในใจเขาสับสนไม่น้อย

ในความฝัน แม้เขาจะหาขุมสมบัติของราชวงศ์ก่อนไม่เจอ แต่เขาก็ต่อสู้ฝ่าฝันมาตลอดทางจนรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่ง แต่สุดท้ายเขากลับต้องตายอยู่ต่างถิ่น ถูกเหยียบย่ำจนตาย

แล้วตอนนี้เขายังจะออกรบหรือไม่?

เมื่อเห็นจวินมู่เหนียนใจลอย จวงเซียนเฟยจึงเรียกเขาด้วยความสงสัย

“หลานซี?”

จวินมู่เหนียนรีบดึงสติกลับมา แล้วเอ่ยขอบคุณ

“ลูกขอบพระทัยที่ท่านแม่ทรงเมตตา ลูกจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ ไปสืบหาความลับของหยกเจี๋ยจื่อ”

จวงเซียนเฟยพยักหน้าด้วยความพอใจ