ตอนที่ 2172 ซูจื่ออวี๋เป็นคนเช่นไรกัน?

กล่าวถึงตรงนี้ ซูเฉิงเทียนก็เอ่ยปากปลอบโยนว่า “เจ้าวางใจเถิด เมื่อกลับถึงทะเลตะวันออกแล้ว ข้าจะคลายผนึกบนร่างเจ้า ให้เจ้าได้ฟื้นคืนสถานะเผ่าเงือก ถึงตอนนั้นแม้เจ้าจะไม่มีความสามารถในการควบคุมน้ำ ก็ยังจะแข็งแรงสมบูรณ์และมีอายุยืนยาวกว่าคนธรรมดา”

จวงเหลียงหยวนก้มหน้าลงด้วยความเศร้าใจเล็กน้อย พลางพึมพำเสียงเบา “ตะ......แต่ข้าไม่อยากไปทะเลตะวันออก ข้าออกเรือนไปกับผู้อื่นแล้ว”

ซูเฉิงเทียนไม่มีความสนใจที่จะไปโอ๋เด็กสาวที่เพิ่งเคยพบกันครั้งแรกเช่นนี้ เขาเพียงกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ก่อนขึ้นเรือ พวกเจ้าพี่น้องมีสิทธิ์ที่จะเลือกจากไปได้ ข้าจะไม่รั้งไว้แน่นอน”

ทันทีที่ได้ยินคำนี้ จวงเหลียงหยวนก็เกิดความคิดขึ้นมาทันที นางยังคงรักหันหรูเฟิง แม้ว่าหันหรูเฟิงจะไม่ชอบนาง นางก็อยากอยู่ข้างกายเขา

เห็นจวงเหลียงหยวนกำลังจะลุกขึ้น จวงจิ่นซิ่วก็รีบคว้าข้อมือนางไว้ พลางกล่าวเสียงเข้ม “น้องหญิง เจ้าอย่าทำเรื่องโง่ๆ เลยนะ เจ้าคิดว่าหันหรูเฟิงจะปกป้อง เจ้าได้หรือ? ด้วยวิธีการที่ชั่วร้ายอำมหิตของซูจื่ออวี๋ หากเจ้ากลับไปก็รังแต่จะถูกบดกระดูกจนเป็นผุยผง ไร้แม้แต่ร่างให้ฝัง”

จวงเหลียงหยวนหวาดกลัวซูจื่ออวี๋ถึงขีดสุดจริงๆ กระทั่งได้ยินชื่อของซูจื่ออวี๋ ก็ยังอดมิได้ที่จะรู้สึกหวาดหวั่นในใจ ในตอนนี้เมื่อได้ยินจวงจิ่นซิ่วกล่าวเช่นนี้ ก็ไม่กล้าที่จะจากไปในทันที

ซูเฉิงเทียนผู้นั้น เมื่อได้ยินจวงจิ่นซิ่วเอ่ยถึงซูจื่ออวี๋ ก็อดมิได้ที่จะสอบถามว่า “ซูจื่ออวี๋ที่เจ้าเอ่ยถึง คือพระชายาอ๋องฉินผู้นั้นใช่หรือไม่?”

จวงจิ่นซิ่วพยักหน้าอย่างขลาดกลัว

ซูเฉิงเทียนถามต่อไปว่า “เจ้ากล่าวมาซิว่า นางเป็นคนเช่นไร?”

จวงจิ่นซิ่วเม้มปากสองสามครั้ง เอ่ยปากว่า “นะ…...นางคิดร้ายต่อมารดาเอก ใส่ร้ายพี่น้อง ไม่เคารพผู้อาวุโส ข่มเหงพี่น้องร่วมสายโลหิต นะ……นางทำเรื่องเลวร้ายทุกอย่าง ชั่วร้ายจนไม่สมควรได้รับการอภัยเลย!”

ทันทีที่จวงจิ่นซิ่วพูดจบ นางก็ได้เล่าเรื่องราวทั้งหมด ตั้งแต่ความบาดหมางระหว่างซูจื่ออวี๋กับจวนเสนาบดี การพัวพันกันหลายครั้งระหว่างซูจื่ออวี๋กับอานเป่ยเยว่ รวมถึงการแข่งขันหลายยกของซูจื่ออวี๋กับนาง โดยทั้งหมดนี้ถูกบิดเบือนกลับตาลปัตรจากความจริงไปหมดแล้ว

ซูจื่ออวี๋ที่ถูกพรรณนาออกมาจากปากนางนั้น ช่างเป็นหญิงงามใจอำมหิต ที่เต็มไปด้วยเล่ห์กลและวิธีการโดยแท้

ทว่าหลังจากซูเฉิงเทียนฟังจบ เขากลับไม่ได้แสดงสีหน้ารังเกียจหรือรู้สึกโกรธแค้นร่วมกันอย่างที่จวงจิ่นซิ่วจินตนาการไว้เลย

เพียงแค่พยักหน้าอย่างใจเย็นเท่านั้น