ตอนที่ 246 รื้อบ้าน

การนับถอยหลังของจวินมู่เย่วยังดำเนินต่อไป

“ห้า สี่ สาม ...”

หัวใจของจวินมู่ฉงเต้นแรง แต่คนในเรือนกลับไม่มีใครขยับได้

จวินมู่ฉงทนไม่ไหว จึงแหกปากร้องตะโกน

“พวกบ่าว ใครก็ได้ เข้ามาที่นี่เร็ว”

พลธนูของค่ายชิงหลงที่เฝ้าอยู่ด้านนอก มีปฏิกริยาในที่สุด จึงได้บุกเข้ามากันสิบกว่าคน

จวินมู่ฉงไม่มีเวลาสนใจว่าพี่รองของเขาใส่กางเกงหรือไม่ รีบตะโกนว่า

“รีบเข้าไปช่วยท่านอ๋องรองออกมา”

พวกพลธนูรีบวิ่งเข้าไปในห้องหอทันที

ทว่าในขณะนั้นเอง จวินมู่เย่วนับเลขตัวสุดท้ายออกมา

“หนึ่ง!”

แกรก! แกรก แกรก!

กำแพงของห้องหอ ถล่มทลายลงต่อหน้าต่อตาทุกคนทันที

ครืน!

เสียงอึกทึกที่ดังขึ้นกะทันหัน ทำให้ทุกคนรีบหนีให้ไกลจากบ้านที่กำลังจะถล่ม

“ท่านอ๋องระวัง!” องครักษ์ที่อยู่รอบด้านรีบดึงจวินมู่ฉงที่พยุงตัวกับเสา ชายคาแผ่นใหญ่ร่วงครืนลงมาตรงจุดที่จวินมู่ฉงยืนอยู่เมื่อสักครู่

หากเขาช้าอีกนิดเดียว ขณะนี้คงต้องหัวแตกเลือดอาบ

ครืน! เคร้ง! แกรก!

บ้านทั้งหลังไร้สิ่งค้ำยันในเสี้ยววินาที จึงถล่มลงมาทันที

ซูจื่ออวี๋เห็นดังนั้นจึงรีบหันหลัง กอดจวินมู่เหนยนที่นั่งอยู่ตรงหน้ามาไว้ในอ้อมกอด แล้วใช้แผ่นหลังบังฝุ่นให้เขา

ส่วนองครักษ์เซวียนชางกับชิงเทียน กลับไปยืนอยู่ด้านหลังซูจื่ออวี๋ทันที เพื่อช่วยบังฝุ่นให้ซูจื่ออวี๋กับจวินมู่เหนียน