ตอนที่ 270 ความลับที่ทุกคนล่วงรู้

หันหรูเฟิงพยักหน้าตอบ “ถูกต้อง ประตูฉงฮวา ดูเหมือนว่าจดหมายฉบับนั้นจะถูกส่งไปยังวังหลัง แต่น่าเสียดายที่วังหลวงมีการป้องกันอย่างแน่นหนา ข้าจึงนำเจ้าเกาลัดเข้าไปตรวจสอบไม่ได้ ”

จวินมู่เหนียนกล่าวว่า “ไม่ต้องตามไปสืบต่อแล้ว ข้าพอจะเดาออกแล้วว่าเป็นใคร คนที่สามารถยื่นมือไปไกลจนถึงเจียงหนาน เกรงว่าจะมีเพียงแค่ลั่วกุ้ยเฟยเท่านั้น คนอื่นคงทำไม่ได้”

หันหรูเฟิงตกตะลึง “หรือว่าลั่วกุ้ยเฟยก็กำลังตามสืบเรื่องหยกเจี๋ยจื่อ?”

จวินมู่เหนียนพยักหน้า

จวินมู่เหนียนนึกย้อนกลับไปถึงเรื่องที่เขาเริ่มสืบเสาะหาหยกเจี๋ยจื่อ มันเป็นเพราะหลังจากฝันครั้งนั้น เขาได้รู้ว่าหยกเจี๋ยจื่อเป็นสมบัติที่มีความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ก่อน

แต่ข่าวที่เขารู้ทั้งหมดมาจากจวงเสียนเฟยมารดาของเขา

เมื่อคิดดูอย่างถี่ถ้วนแล้ว จวงเสียนเฟยเป็นลูกของพ่อค้าจึงรับรู้ความลับของหยกเจี๋ยจื่อ ถ้าเช่นนั้นลั่วกุ้ยเฟยจะเคยได้ยินเรื่องของหยกเจี๋ยจื่อมาบ้างก็คงจะไม่แปลก

บางที…

บางทีคนที่รู้เรื่องเกี่ยวกับหยกเจี๋ยจื่อ คงจะไม่ได้มีแค่พวกนางสองคน

บางทีเชื้อพระวงศ์ของทั้งสี่เมืองอาจจะรู้ทั้งหมด เพียงแค่ทุกคนทำเหมือนกับมันเป็นความลับและปิดปากเงียบเอาไว้

จวินมู่เหนียนลูบป้ายหยกที่ห้อยอยู่ที่เอวของตัวเองและถอนหายใจออกมา “หลังจากที่จับตามองหลิงหลงเป่าไจมานาน ข้าก็ไม่ได้รับอะไรมาแม้แต่น้อย ตัว ‘หลง’ ตัวนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับหลิงหลงเป่าไจเลยหรือ? ”

หันหรูเฟิงทราบว่าจวินมู่เหนียนหมายถึงตัวอักษรด้านหลังของหยกเจี๋ยจื่อสีข้าวในมือของเขา

หันหรูเฟิงกล่าวว่า “แม้ว่ามันจะไม่เกี่ยวข้อง แต่เจ้าของของหลิงหลงเป่าไจก็ลึกลับเกินไป เขาไม่ปรากฏตัวออกมาเป็นเวลานาน แม้แต่จวนอ๋องของเราก็ไม่สามารถสืบทราบรายละเอียดของพวกเขาได้ นี่มันไม่แปลกหรือ”

จวินมู่เหนียนพยักหน้า “ยังต้องจับตามองต่อ”

หลังจากที่จวินมู่เหนียนออกมาจากวัง เขาก็ไปที่หอแปดสมบัติอีกครั้ง เขายุ่งทั้งวันและเมื่อเขากลับมาที่จวนก็เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว

จวินมู่เหนียนกลับเข้ามาที่เรือนของตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า ขณะที่เขากำลังจะยืนขึ้นจากรถเข็น เซวียนชงก็ออกมาจากความมืดและกล่าวว่า “ท่านอ๋อง ชายาของท่านรอท่านอยู่ในห้องทั้งคืน”

จวินมู่เหนียนค้างเติ่งก่อนที่จะนึกขึ้นมาได้ว่าเขารับปากกับซูจื่ออวี๋ไว้ว่าจะกลับมาให้เร็วขึ้น แต่วันนี้ก็ยุ่งจนลืม