ตอนที่ 287 อ๋องฉินไปล่องเรือดอกไม้

จวินมู่เยว่ครุ่นคิด จะให้พี่สะใภ้ของเขาพาชายป่าเถื่อนคนนี้ไปที่อื่น อาจจะอันตรายยิ่งกว่านี้ เอาไว้อยู่ใกล้หูใกล้ตาแบบนี้แหละดี

จวินมู่เยว่กัดฟัน ก่อนจะเผยรอยยิ้มประจบออกมา “พี่สะใภ้ อย่าใจร้อน น้องชายแค่กังวลว่าเจ้าจะถูกหลอก เด็กๆ จัดที่อยู่ให้คุณชายท่านนี้ ต้อนรับเหมือนแขกชั้นสูง ดูแลให้ดี!”

เสี่ยวเอ้อร์รีบพูดว่า “ขอรับ”

ชู่ซีก็อุ้มเสี่ยวอวี๋เดินตามเสี่ยวเอ้อร์ไป จวินมู่เยว่หันไปมองซูจื่ออวี๋ด้วยความสงสัยว่า “พี่สะใภ้ เจ้าไปเก็บคนผู้นี้มาจากไหน?”

ซูจื่ออวี๋เบ้ปากกล่าวว่า “ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือ เขาเป็นเพื่อนของข้า”

จวินมู่เยว่เบ้ปาก เพราะซูจื่ออวี๋ตามตื๊ออยากแต่งงานกับจวินมู่เหนียน ดังนั้นจวินมู่เหนียนจึงขอให้เขาตรวจสอบบรรพบุรุษของซูจื่ออวี๋ทั้งสิบแปดชั่วอายุคน

นางไม่มีเพื่อนเลยสักคน ถ้าเป็นเพื่อน ก็อาจจะเพิ่งรู้จักช่วงนี้ ไม่แน่อาจจะเพิ่งรู้จักวันนี้

จวินมู่เยว่ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “คนคนนี้ดูไม่ปกติ พี่สะใภ้อยู่ให้ห่างจากเขาจะดีที่สุด”

ซูจื่ออวี๋พูดอย่างสงสัย “เหตุแค่ด้านเดียว ทำไมถึงสรุปเช่นนี้?”

จวินมู่เยว่พูดต่อ “พี่สะใภ้เจ้าเคยได้ยินชื่อแคว้นเซวียนหยวนหรือไม่?”

ซูจื่ออวี๋ส่ายหัวเบาๆ อย่าว่าแต่นางไม่เคยได้ยินเรื่องนี้ แม้แต่เจ้าของร่างเดิมก็ไม่เคยได้ยิน

จวินมู่เยว่กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ข้าจะไปส่งเจ้าที่จวนอ๋องฉิน พูดกันระหว่างเดินทางเถอะ”

ซูจื่ออวี๋ไม่ปฏิเสธและเข้าไปในรถม้าของจวินมู่เยว่

รถม้ามุ่งหน้าไปที่จวนอ๋องฉิน จวินมู่เยว่กล่าวว่า “แคว้นเซวียนหยวนเป็นแคว้นโบราณ มีอาณาจักรมากถึงสิบหกอาณาจักรในแคว้นนี้ ในสิบหกอาณาจักรนี้แคว้นเซวียนหยวนแข็งแกร่งที่สุด แคว้นเชียงฉินคือแคว้นที่อ่อนแอที่สุด...”