ตอนที่ 319 จวนฉินอ๋องไม่มีเรือ

ชู่ซีไม่ได้ตอบแต่กลับพูดอย่างอื่นขึ้นมาแทน “หากเจ้ารู้สึกผิดก็ให้พวกเขาออกไปได้หรือไม่?” เขาอยากไปแก้แค้นให้ตัวเอง

ซูจื่ออวี๋ไม่ได้หยุดสิ่งที่กระทำอยู่และพูดต่อไปว่า “หากเจ้าอยากแก้แค้นก็เชื่อใจข้าได้หรือไม่?”

ชู่ซีมองซูจื่ออวี๋ด้วยสายตาที่เต้มไปด้วยความสงสัย

ซูจื่ออวี๋ไม่ได้มีสายตาที่คุ้นเคย นางพูดต่อว่า “พรุ่งนี้เป็นเทศกาลตวนอู่ ข้ามีเดิมพันกับองค์หญิงแห่งหนานเจียง ข้าจะให้นางเอาชีวิตของเยาเตามาเป็นของเดิมพัน ข้าจะบังคับให้หนานหยวนหรัวต้องสละชีวิตของเยาเตา ข้าจะลงมือเอาชีวิตเยาเตาด้วยมือของข้าต่อหน้าทุกคนแก้แค้นให้กับเสี่ยวอวี๋ ดีหรือไม่?”

ชู่ซีเงียบอยู่นานก่อนที่จะพูดมาว่า “มันเป็นเรื่องของข้ากับเยาเตา เจ้าใช้อะไรคิดว่าข้าเป็นคนดี?”

ซูจื่ออวี๋ไม่ได้ใช้ความเชื่อใจ มันทำให้ชู่ซีรู้สึกแปลกใจ

ซูจื่ออวี๋โยนกระดาษเงินกระดาษทองที่เหลือในมือของนางลงในเตาและยืนขึ้นก่อนจะมองไปที่ชู่ซี นางกล่าวว่า “ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนดีหรือไม่ แต่เยาเตาต้องเป็นคนชั่วร้าย ทั้งแอบลอบโจมตีและทำร้ายเด็ก ข้ามองจากสองจุดนี้เท่านั้น เขาได้กระทำสิ่งน่ารังเกียจในถิ่นของข้า”

ซูจื่ออวี๋ยังไม่ได้พูดถึงอีกหนึ่งอย่าง นั่นก็คือเยาเตาทำร้ายจวินมู่เหนียน

ในตอนที่นางฝังเข็มล้างพิษให้กับจวินมู่เหนียน นางได้เห็นบาดแผลบนร่างกายของจวินมู่เหนียน บางแผลนั้นมีความลึกและแคบ มันทำให้ซูจื่ออวี๋นึกถึงดาบเสี้ยวพระจันทร์ของเยาเตาในทันที

เพื่อช่วยชีวิตนางและชู่ซีในหอแปดสมบัติ มันทำให้บาดแผลที่ถูกพันไว้อย่างดีหลุดลุ่ยอีกครั้ง ซึ่งมันทำให้นางพบกับเงื่อนงำเข้า

นางไม่ได้ซักไซ้ว่าจวินมู่เหนียนได้รับบาดเจ็บจากเยาเตาได้อย่างไร นั่นเป็นเพราะนางไม่อยากเข้าไปวุ่นวายความลับของจวินมู่เหนียน แต่นั่นมันไม่ได้หมายความว่านางจะไม่ใส่ใจ

เยาเตาสำหรับนางแล้วไม่เพียงแค่เป็นบุคคลน่ารังเกียจ เป็นแค่เดนคนเท่านั้น