ตอนที่ 32 ฮูหยินซูถูกตบ

หลังจากนั้นเพียงครู่เดียวกล่องอาหารก็ถูกยกเข้ามา เว่ยคงชิงดมมันอย่างระมัดระวังและปิดทั้งจมูกทั้งปากของเขาทันที แต่เขาไม่ได้กลิ่นหอมหวานนั้น มันมีแค่เพียงกลิ่นของอาหารเท่านั้น ผ่านไปสักพัก เว่ยคงชิงก็ไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใด

เว่ยกงชิงเอ่ยออกมา “คนที่ใช้พิษนี้ฝีมือสูง พิษประเภทนี้หายไปในอากาศได้อย่างรวดเร็ว ตอนนี้กล่องอาหารนี้ไม่มีพิษอยู่แล้ว”

ฮูหยินซูตบโต๊ะด้วยความเกรี้ยวกราด “นางโดนพิษจริงๆ ท่านพี่ถอนพิษได้หรือไม่?”

เว่ยคงชิงถอนหายใจและพูดว่า “หากยังมีพิษตกค้างอยู่กับกล่องอาหาร ข้าสามารถที่จะจัดยาแก้พิษให้ได้ แต่ตอนนี้บนกล่องอาหารไม่มีพิษหลงเหลืออยู่แล้ว มันยากที่จะแก้ อย่างไรเสียมันก็มีพิษมากมายนับไม่ถ้วนที่ทำให้รู้สึกคัน ถ้าหากใช้ยาผิดตัว เกรงว่าจะมีผลร้ายต่อร่างกาย”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้แล้ว เว่ยคงชิงมองไปยังฮูหยินซูด้วยความสงสัยใครรู้ “ใครมันบังอาจใช้พิษนี้กับเยียนเอ๋อร์? และฝีมือทำไมร้ายกาจเช่นนี้?”

ใคร?

หรือจะไม่ใช่ซูจื่ออวี๋นั่น?

ฮูหยินซูจมเข้าไปอยู่ในความคิดของตนเกี่ยวกับสิ่งที่ซูจื่ออวี๋ได้พูดไว้

“ข้าเป็นคนดีสวรรค์จึงเมตตา ถ้าอย่างนั้นนางก็คงจะเป็นสิ่งตรงกันข้าม”

ทันใดนั้นฮูหยินซูก็เปิดตากว้างขึ้นมาทันทีและเข้าใจจุดสำคัญของเรื่องนี้ ซูจื่อเยียนวางยาพิษซูจื่ออวี๋ ซูจื่ออวี๋ได้ซ้อนแผนนาง แต่ซูจื่ออวี๋ไม่ได้หมายจะเอาชีวิตซูจื่อเยียน นางต้องการแค่เพียงถูกปล่อยตัวออกจากคุก ดังนั้นจึงใช้พิษที่ไม่ถึงกับตายพวกนี้

นังเด็กแพศยานั่นวางแผนดีจริงๆ ทำให้จวนของอานชินอ๋องไม่พอใจและยังอยากให้จวนเสนาบดีออกหน้ามาปกป้องนาง หรืออยากจะไว้ชีวิตนางจริงๆ?

หรืออยากจะไว้ชีวิตนางจริงๆ?

ก่อนที่ฮูหยินซูจะคิดได้อย่างกระจ่างก็มีเสียงรายงานดังมาจากประตู “ฮูหยิน ” "ท่านผู้หญิง นายท่านมาแล้ว"

เสนาบดีซูก้าวเข้ามาจากประตูด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ เหตุเพราะซูจื่ออวี๋ได้ทำให้จวนของอานชินอ๋องขุ่นเคืองใจ มันทำให้เขานอนไม่หลับทั้งคืนกว่าจะผล็อยหลับไป และได้ถูกเสียงวุ่นวายเหล่านี้ทำให้ตื่น ในตอนนี้เขาเต็มไปด้วยไฟแห่งความความโกรธและมองเว่ยคงชิงด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร