ตอนที่ 339 คนรักสุขใจ ศัตรูเจ็บปวด!

ซูจื่ออวี๋มองจ้องไปที่จวินมู่เหนียน ลมหายใจที่เดิมทีค่อยๆ สงบลง ก็ยุ่งเหยิงอีกครั้งเพราะการกระทำที่ใกล้ชิดของอีกฝ่าย

จวินมู่เหนียนก้มหน้าลงมองซูจื่ออวี๋ ลมหายใจที่แผดเผาของเขาพ่นลงทั่วใบหน้าของซูจื่ออวี๋ทำให้แก้มนางแดงเรื่อ

เมื่อซูจื่ออวี๋คิดว่าจวินมู่เหนียนกำลังจะพูดอะไรกับนาง จู่ๆ จวินมู่เหนียนก็โน้มตัวลง ทำให้คนในที่แห่งนั้นพากันอุทานออกมาด้วยความตกใจเพราะการกระทำนี้!

เขา…

เขาจูบซูจื่ออวี๋จริงๆ!

พระเจ้า!

ซูจื่ออวี๋ก็เบิกตากว้างด้วยความตะลึง แทบสูญเสียความสามารถในการตอบสนองไปอย่างสิ้นเชิง

แต่หัวใจของจวินมู่เหนียนกลับพลุ่งพล่าน เวลานี้เขาแค่อยากจะทำเช่นนี้

กลางวันแสกๆ ฟ้าดินรู้เห็น ทั้งสองจูบกันท่ามกลางสายตาคนนับหมื่น

ฮ่องเต้จาวเหวินเมื่อเห็นเช่นนั้นก็กลอกตา ด่าด้วยรอยยิ้ม “ช่างไม่เหมาะสมจริงๆ!”

แม้ว่าเขาจะตำหนิ แต่ข้าราชบริพารก็ฟังออกว่าฮ่องเต้จาวเหวินกำลังมีความสุขที่แคว้นตงโจวเอาชนะแคว้นหนานเจียงได้ ในใจก็ไม่ได้ตำหนิจริงๆ

ฮองเฮาเห็นเช่นนั้นก็กล่าวด้วยรอยยิ้มจนใจ “ว่ากันว่าพวกหนุ่มสาวเลือดร้อนดูท่าจะจริง แต่ก็ไม่ดูสถานการณ์เอาเสียเลย หลานซีสมควรถูกลงโทษจริงๆ”

เหล่าหญิงสาวพากันมองหน้ากัน ฮองเฮาพูดแค่ว่าอ๋องฉินสมควรถูกลงโทษ ไม่ได้ตำหนิซูจื่ออวี๋ เห็นได้ชัดว่าซูจื่ออวี๋ไม่ควรถูกตำหนิ เพราะนางมีส่วนในความสำเร็จ

จวินมู่เยว่ยืนอยู่ใต้กลองมังกรจิ้ง หานหรูเฟิงยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน และยังมีองครักษ์เงาของจวนอ๋องฉิน ต่างก็เผยรอยยิ้มเซ่อซ่าออกมาอดดีใจแทนจวินมู่เหนียนไม่ได้

พี่น้องตระกูลซูและพี่น้องแคว้นหนานเจียงตอนนี้โกรธจนแทบจะกระอักเลือด

เหตุการณ์นี้ทำให้คนรักสุขใจ และทำให้ศัตรูเจ็บปวด!

......

จูบที่เศร้าระทมเกินบรรยายนี้ ไม่รู้ว่าจูบนานเท่าไหร่ ซูจื่ออวี๋รู้สึกว่าลมหายใจของตนใกล้จะหยุดลง