ตอนที่ 354 มีภรรยาเช่นนี้สามีจะร้องขอสิ่งใดอีก

นี่มันเรื่องอะไร? นางเมาหรือ?

แต่นางไม่คิดว่าเหล้าดอกท้องนี้จะทำให้คนมึนเมา

ซูจื่ออวี๋ยื่นมือไปหยิกเหล้าเหบือกที่ห้า แต่ดูเหมือนว่ากาเหล้าพวกนั้นจะหนีตากมือนาง ความมึนงงทำให้นางกำมันไม่อยู่

ดวงตาของซูจื่ออวี๋หยาดเยิ้ม ขาทั้งสองเดินสะเปะสะปะ จวินมู่เหนียนรู้ทันทีว่านางเมาแล้ว

จวินมู่เยว่กระซิบ “พี่เจ็ด พี่สะใภ้เมาแล้ว ท่านยังไม่ไปช่วยอีก”

จวินมู่เหนียนเม้มปากแน่น สีหน้าของเขาดูไม่มีความสุข และไม่ใช่เพราะสิ่งอื่น มันเป็นเพราะปฏิกิริยาของซูจื่ออวี๋ที่เผชิญกับการทูลขอตำแหน่งชายาอ๋องของเขา

ใบหน้าของซูจื่ออวี๋ไม่มีความสุขแม้แต่น้อย ไม่ ไม่เพียงแค่ไม่มีความสุข นางจะเอ่ยปากปฎิเสธออกมาอย่างชัดเจน

นางเป็นคนตามตื๊อที่จะแต่งงานกับเขา ตอนนี้เขาพยายามต่อสู้เพื่อนางอย่างเต็มที่ นางกลับรังเกียจขึ้นมางั้นหรือ?

จวินมู่เหนียนรู้สึกหดหู่เล็กน้อย

จวินมู่เยว่ก็ไม่รู้ว่าจวินมู่เหนียนกับซูจื่ออวี๋นั้นมีข้อพิพาทมากมายอยู่ เขามองซูจื่ออวี๋หยิบเหล้ากาแล้วกาเล่าก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา “พี่เจ็ด พี่สะใภ้รักท่านอย่างลึกซึ้งจนพูดไม่ออกจริงๆ”

จวินมู่เหนียนเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ และมองไปที่จวินมู่เยว่ด้วยความสงสัย “ความรักลึกซึ้ง?” มีหรือ? เขาจะมองไม่ออกได้อย่างไร? เขาแค่รู้สีกสตรีผู้นั้นต้องการตีตัวออกห่างเขา

เมื่อจวินมู่เยว่เห็นท่าทางไม่รู้เรื่องของจวินมู่เหนียน เขาก็ได้เบะปากและพูดออกมา “พี่เจ็ด ท่านใช้ความฉลาดของท่านไปกับการทำศึกแล้วหรือ เหตุใดจึงไม่เข้าใจความคิดของสตรีในเรือนของตน!”

จวินมู่เหนียนขมวดคิ้วและพูดด้วยเสียงเย็นชา “อย่าพูดเลอะเทอะ”

จวินมู่เยว่ถอนหายใจออกมาและพูด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “พี่เจ็ด ท่านคิดดูสิ ซูจื่ออวี๋มีฐานะอะไร นางเป็นลูกของอนุ นางไต่เต้าขึ้นมาเป็นชายารองจวนฉินอ๋องได้ก็นับว่าบุญหล่นทับ ใช้ตัวตนของนางคงไม่สามารถเป็นชายาฉินอ๋องได้หรอก”