ตอนที่ 359 เจ้าจะทำอะไรก็ได้

จวินมู่เหนียนลากซูจื่ออวี๋เดินไปท่ามกลางผู้คน ทั้งสองเดินไปจับระแนงกั้นข้างตลิ่งแม่น้ำฮ่วนหลิงแล้วหันหน้าไปทางแม่น้ำ

ตอนกลางวันที่นี่มีการแข่งขันเรือมังกรที่ยิ่งใหญ่ นั่นเป็นการแก่งแย่งอำนาจกันระหว่างศาลเจ้า

ขณะนี้รอบด้านเต็มไปด้วยดวงไฟมากมาย ที่นี่ยังมีการแข่งเรือมังกรอยู่ แต่เป็นการแข่งขันกันตามประเพณีของชาวบ้าน

ซูจื่ออวี๋มองเรือมังกรยี่สิบกว่าลำบนแม่น้ำด้วยความตื่นเต้น ข้างหูมีแต่เสียงโห่ร้องให้กำลังใจ บรรยากาศคึกคักมาก เมื่อเทียบกับตอนกลางวัน การแข่งในตอนนี้น่าสนุกกว่ามาก

จวินมู่เหนียนชี้ไปที่เรือหมายเลขหกแล้วบอกว่า

“นั่น หันหรูเฟิงอยู่บนนั้น”

ซูจื่ออวี๋มองไปตามทิศทางที่จวินมู่เหนียนชี้บนแม่น้ำ จึงเห็นหันหรูเฟิงที่สวมชุดสีขาวทั้งชุดผูกเอวด้วยเชือกสีแดงกำลังโบกมือให้พวกเขา

ซูจื่ออวี๋ดีใจไม่น้อย จึงรีบหันไปโบกมือให้หันหรูเฟิงด้วย พร้อมถามว่า

“ท่านพาข้ามาให้กำลังใจเขาหรือ?”

จวินมู่เหนียนพยักหน้า

“ไม่เพียงแค่ให้กำลังใจ ยังวางเดิมพันได้ด้วย!”

เมื่อสิ้นเสียงของจวินมู่เหนียน ก็มีคนสองคนถือพู่กันกับกระดาษเดินเข้าไปในฝูงชน พร้อมตะโกนว่า

“มาๆ วางน้อยจ่ายน้อย วางมากจ่ายมาก!”

“ข้าวางเดิมพันเรือหมายเลขหนึ่ง สิบตำลึง!”

“ข้าวางหมายเลขสิบสอง ห้าตำลึง!”

“มานี่ มานี่ ช่วยข้าวางหมายเลขเจ็ดที ห้าสิบตำลึง!”

“มานี่ ข้าก็จะวางเช่นกัน วางหมายเลขหกที่รูปงามที่สุดก็แล้วกัน ยี่สิบตำลึง!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า...”

……

ทุกคนต่างแย่งกันวางเดิมพัน ทำให้ชาวบ้านที่มามุงดูหัวเราะชอบใจ บรรยากาศครื้นเครง นี่สิถึงจะเป็นการฉลองเทศกาลที่แท้จริง

ซูจื่ออวี๋มองดูสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยดวงตาลุกวาว เมื่อเด็กหนุ่มที่เป็นเจ้ามือเดินมาตรงหน้านาง ซูจื่ออวี๋หันไปมองจวินมู่เหนียน แล้วเอ่ยปากถามว่า

“ข้าวางได้หรือ?”

จวินมู่เหนียนพยักหน้า พร้อมทั้งล้วงก้อนทองออกมาจากหน้าอกสิบตำลึงทอง พร้อมบอกว่า

“ขอเพียงเจ้าต้องการ ล้วนได้ทั้งนั้น”