ตอนที่ 361 ขิงแก่เผ็ดกว่า

เช้าวันรุ่งขึ้น ซูจื่ออวี๋ตื่นขึ้นเพราะพระราชโองการ

นางคิดไม่ถึงว่า ฮ่องเต้เจาเหวินจะมีราชโองการลงมา เพื่อแต่งตั้งนางเป็นพระชายาเอกของอ๋องฉินจริง ยิ่งไม่คิดว่าการแต่งตั้งจะมาพร้อมเงื่อนไขบางอย่าง

เฉินกงกงยืนอยู่หน้าทุกคน แล้วคลี่ม้วนเอกสารสีเหลือง พร้อมพูดเสียงดัง

“เมื่อซูจื่ออวี๋มีรัชทายาทเมื่อใด จะถูกเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นพระชายาเอกอ๋องฉินที่แท้จริง ขอให้ทราบโดยทั่วกัน ท่านอ๋องฉิน พระชายารองซู เชิญรับราชโองการ”

จวินมู่เหนียนสีหน้าไร้อารมณ์ พูดว่า

“ขอบพระทัยเสด็จพ่อ”

ซูจื่ออวี๋ที่คุกเข่าอยู่บนพื้นก็เอ่ยปากตามว่า

“ขอบพระทัยฝ่าบาท”

หลังจากเฉินกงกงจากไปแล้ว จวินมู่เหนียนนำราชโองการในมือยื่นให้เทียนชิง พร้อมพูดอย่างเหนื่อยใจ

“อย่างไรขิงแก่ก็เผ็ดกว่า”

เห็นได้ชัดว่าเสด็จพ่อไม่อยากให้ซูจื่ออวี๋เป็นพระชายาเอก แต่ก็ไม่อยากจะหักหาญน้ำใจลูกชาย จึงได้คิดแผนเปลี่ยนรับเป็นรุกเช่นนี้

อย่าว่าแต่เรื่องที่เขากับซูจื่ออวี๋ไม่ได้เป็นสามีภรรยากันโดยพฤตินัย ต่อให้เป็นสามีภรรยากันจริง ใครจะกล้ารับประกันว่าจะคลอดลูกชายได้?

ตอนนี้ไม่มีหญิงสาวใดที่เหมาะสมจะพระราชทานสมรสให้เป็นพระชายาเอก ดังนั้นฮ่องเต้เจาเหวินเองก็ไม่รีบร้อน หากเมื่อใดที่มีคนที่เพียบพร้อมด้วยคุณสมบัติและชาติกำเนิด สามารถเป็นแบบอย่างให้กับหญิงใต้หล้าได้ เกรงว่าตำแหน่งของพระชายาเอก คงไม่อาจเก็บไว้ได้

จวินมู่เหนียนถอนหายใจ เขาได้แต่กลัดกลุ้มอยู่ในใจ แต่เขาเองก็ไม่อยากจะปะทะโดยตรงกับฮ่องเต้เจาเหวิน หากทำอย่างนั้นจะยิ่งทำให้พระองค์ไม่ชอบใจซูจื่ออวี๋

สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้ หากอยากให้ซูจื่ออวี๋เป็นพระชายาเอกที่แท้จริง เกรงว่าคงต้อง...

สายตาของจวินมู่เหนียนกวาดมองซูจื่ออวี๋หนึ่งรอบ สุดท้ายไปหยุดตรงเอวเล็กคอดของนาง เอวของนางเล็กขนาดนั้น เกรงว่าเขาแค่ออกแรงนิดเดียว คงทำให้มันหักได้

“ท่านอ๋อง? ท่านอ๋อง?” ซูจื่ออวี๋เรียกเขาติดกันสองครั้ง จึงจะทำให้จวินมู่เหนียนตื่นจากภวังค์ของตัวเอง

เมื่อเห็นแก้มของจวินมู่เหนียนแดงระเรื่ออย่างน่าสงสัย ซูจื่ออวี๋ขมวดคิ้วถามว่า

“ท่านอ๋องกำลังคิดสิ่งใดอยู่?”

จวินมู่เหนียนกระแอมสองสามที เพื่อปิดบังความเก้อเขินของตัวเอง แล้วเบี่ยงเบนประเด็น