ตอนที่ 38 ลอบเข้าห้องสตรีกลางดึก

ยาเกือบทุกขวดนั้นถูกเคลือบไปด้วยยาพิษ แต่เป็นพิษจากยางน่อง พิษพวกนี้ไม่มีผลต่อสุขภาพของคน มันมีผลอยู่เพียงอย่างเดียวคือช่วยในการช่วยให้แผลสมานอย่างรวดเร็วและทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้

สตรีหนึ่งนาง ถ้าหากมีรอยแผลเป็นแล้ว เกรงว่าจะมีผลกระทบต่อการแต่งงานอย่างใหญ่หลวง

ไม่ต้องพูดไปไกล พูดถึงเรื่องช่วงนี้ที่ฝ่าบาทต้องการเลือกสนมให้กับองค์ชายเจ็ด ถ้าร่างกายของนางมีแผลเป็นก็คงไม่ต้องนึกถึงเรื่องนี้อีกตลอดไป

ถึงแม้ซูจื่ออวี๋จะไม่ได้สนใจเรื่องการแต่งงานกับราชวงศ์และลูกอนุอย่างนางเหมือนจะไม่เหมาะกับสิ่งนี้ แต่นางก็ไม่สามารถปล่อยให้ฮูหยินซูมีความสุขได้ไม่ใช่หรือ?

ซูจื่ออวี๋หัวเราะเสียงเย็น พิษพวกนี้ยังเทียบไม่ได้กับพิษที่ส่งไปกับกล่องอาหารของซูจื่อเยียนก่อนหน้านี้

ซูจื่ออวี๋เปิดขวดเหล่านั้นและนำเอามาผสมผสานกัน สุดท้ายนางก็ได้ยาตลับเล็กๆสีเขียวออกมาก่อนจะยิ้มด้วยความพออกพอใจ

ใช้พิษแก้พิษ ใช้ยาแก้ยา นางทำได้ตั้งแต่อายุหกขวบแล้ว

เมื่อได้ยามาแล้ว ซูจื่ออวี๋ก็ได้หันหลังเข้าหากระจกทองเหลืองและค่อยๆถอดเสื้อตัวขาวด้านในออกจนเหลือแต่เพียงกระโปรงเฮอจื่อตัวเล็กๆด้านในเพื่อเตรียมที่จะใส่ยา

เพียงแค่นางถอดเสื้อตัวนี้ออก ซูจื่ออวี๋ก็มีบางอย่างผิดปกติ

ซูจื่ออวี๋เงยมองขึ้นไปบนหลังคา พร้อมทั้งสวมชุดที่นางถอดไว้ทั้งพูดว่า “ในเมื่อมาแล้ว ทำไมไม่เข้ามานั่งข้างใน? เข้ามาลักลอบเข้ามาในจวนเสนาบดีกลางดึก แล้วถูกคนอื่นเห็นเข้าเจ้าจะว่ายังไง?”

ชายชุดดำบนหลังขาค้างแข็งไป เขาเพิ่งจะลงมา เมื่อยกกระเบื้องขึ้นและเห็นว่าซูจื่ออวี๋ไม่เรียบร้อยจึงได้ปิดกระเบื้องกลับลงไป ด้วยวรยุทธของเขาแล้ว ซูจื่ออวี๋จะพบร่องรอยของเขาได้อย่างไร?

หรือว่าสตรีผู้นี้ จริงๆนางแล้วมีฝีมือที่ร้ายกาจซุกซ่อนเอาไว้อยู่?

ซูจื่ออวี๋ไม่ได้ทายาต่อและชายชุดดำก็ไม่แอบดูอีกต่อไป ทั้งสองต่างหยุดชะงักกันไปชั่วขณะ