ตอนที่ 386 งานเลี้ยงเชียนจิน

ซูจื่ออวี๋ออกปากว่า “ท่านอ๋อง อาจจะเพราะก่อนหน้านั้นข้าคิดมากไป แต่ตอนนี้ไม่ว่าข้าและตระกูลหรวนจะมีหรือไม่มีความข้องเกี่ยวกัน ข้าต้องสืบให้กระจ่างแจ้ง ผู้อาวุโสจะต้องไม่ตายเปล่า! ”

จวินมู่เหนียนพยักหน้าและตอบว่า “ข้าจะช่วยเจ้าเอง แต่เจ้าต้องรับปากกับข้าว่าจะไม่ลงมือโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตและต้องไม่ทำเพียงลำพัง”

ซูจื่ออวี๋ยิ้มก่อนจะเอ่ยว่า “ท่านอ๋องโปรดวางใจ ข้าแต่งงานเข้าจวนฉินอ๋องเพื่อใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ จะให้ลงมือเพียงลำพังได้อย่างไร”

จวินมู่เหนียนขมวดคิ้ว เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดุร้าย “เจ้าแต่งงานเข้าจวนฉินอ๋องเพื่อใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้จริงๆหรือ?” ไม่มีอย่างอื่นอีกเลยหรือ?

ซูจื่ออวี๋เห็นว่าจวินมู่เหนียนใช้น้ำเสียงเช่นนี้ก็รีบหันหนีและเดินออกจากประตูไป

จวินมู่เหนียนไม่ได้ห้ามนาง เขาทำแค่เพียงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำออกมา “หากเจ้ากล้าที่จะเดินออกจากห้อง คืนนี้ข้าจะไม่ให้เจ้านอนทั้งคืน!”

ฟู่!

ซูจื่ออวี๋แทบกระอักเลือดออกมา คนผู้นี้…เหตุใดคนผู้นึกถึงได้พาลเช่นนี้

ซูจื่ออวี๋หันไปมองจวินมู่เหนียนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการประณาม

จวินมู่เหนียนเลิกคิ้วและพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เขาถามออกมาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ “บอกมา เจ้าแต่งงานเข้าจวนฉินอ๋องเพียงเพื่อต้องการใช้โอกาสจากเรื่องนี้เท่านั้นงั้นหรือ?”

ซูจื่ออวี๋รู้ว่าหากจวินมู่เหนียนไม่ได้รับคำตอบที่น่าพอใจ เขาก็จะไม่ปล่อยนางออกไปเช่นกัน

ซูจื่ออวี๋เม้มปาก “ก็ไม่…ใช่ทั้งหมด ยัง…มีสาเหตุอื่นอีกเล็กน้อย”

จวินมู่เหนียนถามต้อน “ยังมีสาเหตุอื่นอีก?”

ซูจื่ออวี๋เอ่ยต่อว่า “อืม…รอให้พิษในร่างกายของท่านอ๋องหมดสิ้นเสียก่อน ข้าจึงจะบอกท่าน!”

หลังจากสิ้นสุดเสียงของซูจื่ออวี๋นางก็เดินออกไปทันที จวินมู่เหนียนกำลังจะลุกตามไปแต่ก็ได้ยินเสียงของซูจื่ออวี๋พูดขึ้นมา “ท่านหมอเทวดาโม่ ท่านมาแล้ว มาจับชีพจรให้ท่านอ๋องหรือเจ้าคะ?”

โม่ซุนมาแล้ว?