ตอนที่ 418 การปิดบังของลั่วไป๋

หลังจากได้ยินคำตอบของซูจื่ออวี๋ ชิวขุยก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ทันทีที่นางคิดถึงจูบนั้น นางก็รู้สึกกระวนกระวาย

เมื่อซูจื่ออวี๋เห็นสีหน้าตกใจของนาง ก็อดไม่ได้ที่จะคิดบัญชีกับจวินมู่หลานในใจ

เลี้ยงดูสั่งสอนลูกไม่ดีก็โทษพ่อ หมาดูแลไม่ดีก็ต้องเป็นความผิดของเจ้าของ บัญชีนี้นางจะเอาคืนให้ได้

......

จวนอ๋องรอง

เมื่อลั่วไป๋กลับถึงจนอ๋องรอง เขาก็ตรงไปรายงานที่เรือนของจวินมู่หลาน แต่ทันทีที่เขาไปถึงประตูของลานบ้าน เขาก็ได้ยินเสียงชายหญิงที่คุ้นเคยกำลังเสพสุขกันดังออกมาจากด้านใน

ลั่วไป๋ขมวดคิ้วเบาๆ ไม่กล้ารบกวน หันหลังกลับไปที่เรือนของตน

หลังจากลั่วไป๋กลับไปถึงเรือนตน เขาก็เตรียมจะตรวจสอบตราประทับที่เขาคัดลอกมาอย่างระมัดระวัง แต่ทันทีที่จับเอว มันกลับว่างเปล่า

“แย่แล้ว ของอยู่ไหน?” ลั่วไป๋พูดกับตัวเอง พลางปลดเข็มขัดและเปิดเสื้อผ้า เขาค้นหาทั้งในและนอก แต่ก็ยังไม่เจออะไร

ลั่วไป๋นึกเหตุการณ์หลังจากที่ตนได้ตราประทับมา ตบหน้าผากแล้วเอ่ยด้วยความร้อนใจ “ยัยเด็กบ้า ถึงขั้นกล้าขโมยของของข้าเลยหรือ?”

ลั่วไป๋คิดว่าชิวขุยขโมยมันไป แต่หลังจากคิดอย่างละเอียดแล้ว เขาเองที่เป็นฝ่ายไปยั่วโมโหชิวขุย ชิวขุยไม่รู้ว่าเขามีกระดาษแผ่นนั้นอยู่ อีกอย่าง...

ชิวขุยถูกเขาทำให้ตกใจจนตัวสั่นเทา ดูท่าทางแล้วก็ไม่เหมือนคนที่จะขโมยของของเขาได้

ลั่วไป๋จำเหตุการณ์การจูบของเขากับชิวขุยอย่างละเอียด และแน่ใจว่าเขาทำมันหล่นบนบางอย่างในตัวของชิวขุยโดยบังเอิญในตอนนั้น

ไม่สิ มันอาจจะตกลงที่พื้นก็ได้

ลั่วไป๋รีบสวมเสื้อผ้าแล้วออกไปตามหา ถึงแม้ว่าจะไม่เจอบนถนน เขาก็สามารถคัดลอกอีกชุดในหอพลาหกได้

แต่เมื่อเขามาถึงหอพลาหก หอพลาหกก็เกิดไฟไหม้ขึ้น และที่ที่ไฟไหม้ไม่ใช่ที่อื่นแต่คือห้องบัญชีของหอพลาหก!