ตอนที่ 440 ไม่ใช่คนในครอบครัวแต่เป็นคนรัก

ซูจื่ออวี๋บอกว่า

“คนเราล้วนทำเพื่อผลประโยชน์ เรื่องแรกที่ท่านพูด สามารถทำให้ซูจื่อหยวนกลายเป็นพระชายาอ๋องฉิน เรื่องนี้มีผลประโยชน์ ถือเป็นนกตัวที่หนึ่ง เรื่องที่สองที่ท่านพูด บังคับให้ข้าต้องแต่งไปไกลหรือฆ่าตัวตายทางอ้อม ช่วยกำจัดศัตรูของซูจื่อหยวน เรื่องนี้ก็มีผลประโยชน์เช่นกัน ถือเป็นนกตัวที่สอง แต่เรื่องที่สามที่ท่านพูด ทำให้หนานหยวนหรัวกลายเป็นพระชายาอ๋องรอง เรื่องนี้สำหรับซูจื่อหยวนไม่มีผลประโยชน์ใดเลย เรื่องที่สามนี้ไม่ถูกต้อง”

จวินมู่เยว่เหมือนรู้แจ้ง สิ่งที่ซูจื่ออวี๋ว่ามาไม่ผิด นกตัวที่สามที่ซูจื่อหยวนพูดถึง ย่อมต้องเป็นสิ่งที่มีผลประโยชน์ต่อนาง แต่เรื่องการแต่งงานของหนานหยวนหรัวกับจวินมู่เหนียน ดูเหมือนจะไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับซูจื่อหยวนสักเท่าใด

จวินมู่เยว่ขมดวคิ้ว บอกว่า

“แล้วนกตัวที่สามคืออะไร? หรือนางยังไม่ลงมือ?”

จวินมู่เหนียนคิดไปคิดมาบอกว่า

“หรือว่านกตัวที่สามอาจจะใช้เว่ยชิงคงเป็นเครื่องมือ ในการโยนความผิดเรื่องการวางยาพิษว่าเป็นฝีมือเจ้า?”

ซูจื่ออวี๋ส่ายหน้า

“ไม่ใช่ ท่านอ๋องลองคิดดู ตอนที่นางวางแผนเรื่องนี้ ไม่มีทางรู้ว่าข้าจะหลุดพ้นจากเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องคิดแผนการถึงสองอันเพื่อเล่นงานข้า นกตัวที่สามนี้ ไม่ได้เล่นงานข้า แต่กลับทำประโยชน์ให้นางแน่นอน”

ซูจื่ออวี๋พูดจบ ก็เงยหน้ามองซูจื่อหยวน แต่ซูจื่อหยวนในขณะนี้ถูกกระทบกระเทือนจิตใจครั้งใหญ่ จนทำให้นางนั่งนิ่งเหม่อลอย ไม่ยอมกินอาหาร คล้ายคนที่วิญญาณหลุดออกจากร่าง

ท่าทางของนางเช่นนี้ กลับทำให้ซูจื่ออวี๋ไม่อาจเดาใจนางได้

จวินมู่เหนียนบีบมือของซูจื่ออวี๋ พูดต่อว่า

“อย่ากังวล ขอเพียงไม่ได้เล่นงานเจ้า ก็ไม่จำเป็นต้องสนใจคนอื่น”

มุมปากจวินมู่เยว่กระตุก แสร้งทำท่าโกรธเคืองบอกว่า

“พี่เจ็ด ท่านก็ลำเอียงมากเกินไป ทำไม อาซ้อน้อยเป็นคนในครอบครัวของท่าน แต่ข้าไม่ใช่หรือ?”

จวินมู่เหนียนตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เจ้าคือคนในครอบครัว แต่นางไม่ใช่”

หัวใจซูจื่ออวี๋กระตุกวาบ แม้จะรู้ว่าสิ่งที่จวินมู่เหนียนพูดถูกต้องแล้ว ทั้งที่รู้ว่าทั้งสองเพียงแค่ร่วมงานกันเท่านั้น แต่เมื่อคืนเขายังกอดนางไว้แล้วคลอเคลียเรียกนางว่าอวี๋เอ๋อร์ วันนี้กลับพูดจาแบ่งแยกชัดเจน ทำให้รู้สึก...ไม่สบายใจอย่างมาก