ตอนที่ 457 บัญชีรายชื่อของเผยหยวน

จวินมู่เหนียนปิดประตูห้องหนังสือและยืนขึ้นเพื่อเดินไปที่โต๊ะ เขาหยิบหนังสือเล่มเล็กสีเหลืองแล้วส่งให้กับซูจื่ออวี๋

ซูจื่ออวี๋รับมันด้วยความสงสัยนางเปิดออกเพื่อและพบว่าด้านในมีวันที่และรายชื่ออยู่ รวมถึงตัวตนและที่มาของชื่อ

ซูจื่ออวี๋เห็นคำว่า “ตู้เสี่ยวโหลว” ในแถวหนึ่ง มันถูกล้อมรอบด้วยวงกลมสีแดงและด้านหลังของตู้เสี่ยวโหลวมีบันทึกว่านางเกิดที่หอพลาหกและเคยเป็นคนสนิทของหรวนถิงจวิน

ซูจื่ออวี๋พอจะเดาได้ว่ามันคืออะไร นางเงยหน้าขึ้นมองจวินมู่เหนียนแล้วถามว่า “นี่คือบันทึกรายชื่อที่เผยหยวนเหลือไว้ใช่หรือไม่?”

จวินมู่เหนียนพยักหน้าและกล่าวว่า “แม่นางเผยเจอมันตอนจัดแจงข้าวของของพ่อนาง จากนั้นนางได้ส่งมายังจวนฉินอ๋อง เจ้าลองดูว่าใครอยู่ต่อจากหน้าของตู้เสี่ยวโหลว”

ซูจื่ออวี๋พลิกหน้า นางพบว่ามีชื่อเฮ่อซิ่งจือถูกเขียนไว้ที่ด้านหลัง

หัวใจของซูจื่ออวี๋เต้นไม่เป็นจังหวะ นางไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองจวินมู่เหนียน

จวินมู่เหนียนเดินเข้าไปหาซูจื่ออวี๋และเชยคางของซูจื่ออวี๋ขึ้นมา เขามองสบตานางด้วยความสงบนิ่ง

แม้ว่าซูจื่ออวี๋จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อซ่อนความรู้สึกเอาไว้ แต่ยังคงมีร่องรอยของความตื่นตระหนกอยู่

จวินมู่เหนียนถามว่า “เขาเป็นใคร?”

หัวใจของซูจื่ออวี๋เต้นระส่ำ นางเข้าใจว่า “เขา” ที่จวินมู่เหนียนถามถึงไม่ใช่เฮ่อซิงจือแต่เป็นป๋ายหลี่เชียนซาง

จวินมู่เหนียนเดาได้ว่าเหตุใดนางจึงไถ่ถามถึงสำนักฝูอี่ และยังเดาได้ว่านางต้องการตามหาเฮ่อซิ่งจือ แต่จวินมู่เหนียนไม่ทราบว่าใครเป็นคนนำข่าวนี้มาบอกกับนาง ดังนั้นเขาจึงได้ตั้งคำถาม

ซูจื่ออวี๋เม้มปากและตอบว่า “ข้า…”

ยังไม่ทันที่ซูจื่ออวี๋จะพูดจบ จวินมู่เหนียนก็ปล่อยคางของนางหันหลังเดินไปที่หน้าต่าง ก่อนที่จะพูดว่า ”เจ้าคิดให้ดีแล้วค่อยพูด ข้าไม่ชอบการถูกโกหก ถ้าเจ้าพูดไม่ได้ งั้นก็เลือกที่จะปิดบังมันหลังจากเจ้าคิดทบทวนแล้ว ข้าไม่ชอบถูกหลอก ถ้าเจ้าบอกไม่ได้ เจ้าก็สามารถ เลือกที่จะซ่อนมัน”

ซูจื่ออวี๋ได้ยินความไม่พอใจในน้ำเสียงของจวินมู่เหนียน แต่นางไม่ต้องการพูดจริงๆ

ป๋ายหลี่เชียนซางผู้นั้นดูไม่ง่ายเลย ไม่ว่าจะอยู่นอกการระวังของจวินมู่เหนียนหรืออยู่นอกการคุ้มกันของจวินมู่เหนียน นางไม่อยากพูดชื่อของป๋ายหลี่เชียนซางออกมา นางไม่ต้องการสองคนนี้มีการขัดแย้งกัน