ตอนที่ 464 ท่านอ๋องหาเรื่อง

เมื่อฮูหยินซูได้ยินคำพูดของซูจื่ออวี๋ หัวใจกระตุกวาบ ไม่กล้าพูดสิ่งใดต่อ แล้วรีบขอตัวจากไปทันที

……

หลังซูจื่ออวี๋ออกมาจากห้องรับแขก ก็คือจะกลับไปที่เรือนไป๋ลู่ของตัวเองเพื่ออ่านตำราแพทย์ ตอนที่เดินผ่านหัวมุมสวนหย่อม จู่ๆก็ได้ยินเสียงพูดคุยกันของเซวียนชางกับเทียนชิง

เซวียนชาง

“ไปสืบมาแล้วหรือ?”

ซูจื่ออวี๋ยักคิ้ว นางกับทั้งสองมีเพียงกำแพงกั้นเท่านั้น แอบฟังพวกเขาคุยกันเช่นนี้ดูเหมือนไม่ค่อยดี ซูจื่ออวี๋กำลังจะกระแอมสองทีเพื่อเตือนทั้งสอง แต่กลับได้ยินเทียนชิงพูดขึ้นเสียก่อน

“ข้าไปที่สำนักฝูอี่มาแล้ว ไม่มีคนที่ชื่อเฮ่อซิ่งจือ แต่มีอาจารย์คนหนึ่งแซ่เคอ ข้างกายมีเด็กรับใช้ชื่อลู่หมิง”

เมื่อได้ยินชื่อเฮ่อซิ่งจือ ซูจื่ออวี๋ไม่อยากรบกวนพวกเขาทันที เพราะนางรู้ว่า หากนางปรากฏตัว เซวียนชางกับเทียนชิงคงไม่บอกความจริงแก่นาง เพราะพวกเขาฟังเพียงคำสั่งของจวินมู่เหนียนเท่านั้น

ซูจื่ออวี๋จึงเม้มปากแล้วยืนอยู่ที่เดิม

เทียนชิงพูดต่อ

“เด็กรับใช้ของเฮ่อซิ่งจือชื่อลู่หมิง ลู่ที่แปลว่าดินแดน หมิงที่แปลว่าพรุ่งนี้ แล้วเด็กรับใช้ของอาจารย์เคอก็ชื่อลู่หมิง มาจากโครงกลอนยิวยิวลู่หมิง ลู่ที่แปลว่ากวางน้อย หมิงที่แปลว่าส่งเสียง เจ้าว่าจะเป็นคนเดียวกันหรือไม่?”

เซวียนชางครุ่นคิดแล้วตอบ

“หากลู่หมิงคนนี้ก็คือลู่หมิง เช่นนั้นแสดงว่า อาจารย์เคอก็คือเฮ่อซิ่งจือหรือ?”

เทียนชิงพยักหน้า

“อาจเป็นไปได้ เพราะเฮ่อซิ่งจือสนิทกับตระกูลหรวนในตอนนั้นมาก เมื่อตระกูลหรวนมีภัย เขาเปลี่ยนชื่อแซ่เพื่อเอาตัวรอดก็สมเหตุสมผล”

เซวียนชางเอ่ยปาก

“ดี ข้าจะไปรายงานท่านอ๋อง เจ้าไปดูพระชายา นางกับฮูหยินซูน่าจะคุยกันพอสมควรแล้ว”

เทียนชิงทำหน้าเจื่อน

“โอ๊ย อีกสักพักข้าค่อยไปได้หรือไม่?”

เซวียนชางสงสัย

“เจ้าเป็นอะไร?”

เทียนชิงขมวดคิ้ว

“ไม่รู้ว่าท้องข้าเป็นอะไรไป ปวดบิดเหลือเกิน ข้าอยากไปขอยาแก้ท้องเสียจากหมอโม่มาลองกินดูก่อน”