ตอนที่ 473 รุกรานอย่างมาก

ซูจื่ออวี๋ตกใจมาก อย่างแรกจวินมู่เหนียนที่มีนิสัยก้าวร้าวแบบนี้ ทำให้นางไม่คุ้นเคย

อย่างที่สอง ป๋ายหลี่เชียนซางอยู่ใต้เตียง ถ้าจวินมู่เหนียนต้องการทำสิ่งนั้นกับนางจริงๆ จะให้นางจัดการตัวเองอย่างไรในอนาคต?

ซูจื่ออวี๋อยากจะใช้เข็มพิษเพื่อทำให้จวินมู่เหนียนล้มลง แต่มือของนางถูกมัดไว้เหนือศีรษะ ไม่สามารถดิ้นรนได้เลย

เมื่อเห็นว่ามือของจวินมู่เหนียนได้ปิดจุดอ่อนของนางแล้ว น้ำตาของซูจื่ออวี๋ก็ร่วงลงมา

ซูจื่ออวี๋กัดฟันแล้วพูดว่า “จวินมู่เหนียน เจ้าจะทำอย่างนี้ไม่ได้ เจ้าจะทำกับข้าแบบนี้ไม่ได้ ข้าไม่ได้ติดค้างเจ้า”

มือของจวินมู่เหนียนแข็งค้างอยู่กับที่ และความรู้สึกที่นุ่มนวลนั้นทำให้เขาอยากจะบีบมัน แต่น้ำตาของซูจื่ออวี๋ก็ทำให้เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

จวินมู่เหนียนกัดฟันแล้วพูดว่า “เจ้าอยากจะพูดอะไร? จะบอกว่าพวกเรามีความสัมพันธ์ด้วยข้อตกลงงั้นหรือ? เจ้าไม่ต้องเตือนข้าหรอก ข้าจำได้อย่างชัดเจน”

ซูจื่ออวี๋น้ำตาไหลอาบหน้าถาม “แล้วเหตุใดเจ้าถึงยังมารังแกข้าอีก?”

จวินมู่เหนียนโต้กลับว่า “ก่อนจะร่วมมือกันก็ต้องไว้ใจกันก่อน”

ซูจื่ออวี๋พยายามใช้เหตุผลเข้าสู้ “เชื่อใจ? เจ้าเคยเชื่อใจข้าด้วยหรือ? ข้าเคยให้โอกาสเจ้าถาม แต่เจ้ากลับไม่ถามข้าสักคำ”

จวินมู่เหนียนหัวเราะกลับด้วยความโกรธ “ดูเหมือนว่าเจ้าจะรู้ว่าเหตุใดข้าถึงโกรธ เพราะข้าไม่ได้บอกเจ้า ดังนั้นเจ้าเลยไปหาความอบอุ่นจากชายอื่นงั้นหรือ?”

ซูจื่ออวี๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็มองไปทางอื่นด้วยความลำบากใจ นางเผลอหลุดปากออกไปในขณะที่กำลังตื่นตระหนก

จวินมู่เหนียนนวดสัมผัสที่อ่อนนุ่มใต้มือเบาๆ ทำให้ซูจื่ออวี๋ครวญคราง หันไปมองจวินมู่เหนียนด้วยสายตาตำหนิ แล้วพูดด้วยความเย็นชา “เจ้าอย่าขยับไปเรื่อยสิ”

จวินมู่เหนียนนอนตะแคงข้างซูจื่ออวี๋เอามือข้างหนึ่งหนุนศีรษะ แล้วมองนางด้วยสายตาสนใจ แล้วมือข้างหนึ่งก็ล้วงเข้าไปในคอเสื้อของนางอย่างไร้มารยาท ทำให้ใบหน้าของซูจื่ออวี๋แดงตั้งแต่หลังหูไปจนถึงลำคอ