ตอนที่ 510 ลู่หมิงผิดปกติ

ลู่หมิงมีสีหน้าสงสัย พูดกับซูจื่ออวี๋ว่า “เถ้าแก่หันพาท่านอาจารย์ลู่ไปศึกษาขั้นตอนการรักษาสักหน่อยเถอะ”

หันหรูเฟิงก็รับคำในทันที “ขอรับ ท่านอาจารย์ลู่ เชิญทางนี้...”

......

ซูจื่ออวี๋กำลังดื่มชาอยู่ในห้อง หันหรูเฟิงก็พาลู่หมิงไปที่ห้องรับแขกด้านที่เรือนด้านหน้าของเวินเซียงอวี้หยวน ใบหน้าของลู่หมิงก็แดงราวกับมะเขือเทศสุก

เขาเห็นว่า “หมอหญิง” ที่กำลังพูดถึงเหล่านั้น กำลังเผาเครื่องหอม และยังต้องมัดมือและเท้าของชายไว้บนเสาเตียงสี่เสา จากนั้นก็ใช้ทุกวิถีทางเพื่อยั่วยวน แต่ติดอยู่จุดเดียวคือจุดนั้นไม่ลุกขึ้นเสียที ให้เปลวไฟในใจของชายเหล่านั้นลุกโชติช่วง แต่มันก็ไร้หนทางระเบิดออกมา

เมื่อถึงจุดวิกฤติ หมอหญิงจะจัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย แล้วใช้ผ้าชุบน้ำเย็นเช็ดตัวให้ผู้ชาย เพื่อสะกดกั้นไฟนั้นกลับไป

หลังจากเห็นสีหน้าของลู่หมิงไม่ดี ซูจื่ออวี๋ก็ปลอบใจว่า “ท่านอาจารย์ลู่ ขอพูดอะไรที่หยาบคาย ระหว่างการรักษาห้ามร่วมเตียงเด็กขาด ไม่อย่างนั้นการรักษาจะล้มเหลว”

ลู่หมิงก็ตะลึงงันเบาๆ เงยหน้าขึ้นมองซูจื่ออวี๋ ในใจก็รู้สึกซับซ้อน รีบก้มหน้าลง

ซูจื่ออวี๋คิดว่าเขาอาย จึงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ต่อหน้าหมอไม่มีความแตกต่างระหว่างชายหญิง มีเพียงผู้ป่วยเท่านั้น”

ลู่หมิงอยากจะบอกว่า ที่เขากระอักกระอ่วนไม่ใช่เพราะเพศสภาพของซูจื่ออวี๋ แต่เป็นเพราะสถานการณ์ของเขาเอง พอจะพูดออกมา ลู่หมิงก็อดกลั้นเอาไว้

ลู่หมิงเอ่ยปากว่า “เช่นนั้นก็ขอให้ท่านหมอหลันเตรียมตัวเล็กน้อย สวมชุดผู้ชายในวันที่ห้า รออยู่ที่นี่ ข้าจะมารับด้วยตัวเอง”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าและส่งลู่หมิงออกจากเวินเซียงอวี้หยวนไปทางประตูหลัง

......

หลังจากลู่หมิงจากไป ซูจื่ออวี๋ก็กลับไปที่ห้อง พบว่าหันหรูเฟิงกำลังลูบคาง เหมือนจะคิดอะไรบางอย่างและดูเป็นทุกข์อยู่

ซูจื่ออวี๋จึงถามด้วยความสงสัยว่า “มีเรื่องอะไร?”

หันหรูเฟิงได้สติจึงพูดว่า “อาซ้อน้อย ข้ารู้สึกว่าลู่หมิงคนนี้เหมือนจะมีปัญหา”

ซูจื่ออวี๋กะพริบตาและถามต่อว่า “ปัญหาอะไร?”

หันหรูเฟิงมองซูจื่ออวี๋ เม้มปากแต่ก็ลำบากจะพูดออกมา หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยังพูดว่า “ก็ไม่สำคัญอะไร ข้าอาจจะคิดมากไปเอง พี่อาซ้อน้อย ให้ข้าไปส่งเจ้าที่จวนอ๋องเถอะ เจ้าต้องรายงานกับท่านอ๋องให้ชัดเจน ไม่อย่างนั้นหากให้เขารู้ว่าข้าพาเจ้ามาที่สำนักฝูอี่โดยไม่ได้รับอนุญาต ข้าจะต้องถูกถลกหนังแน่”