ตอนที่ 528 ข้ามาเพื่อเจ้า

อานเป่ยเยว่คิดไม่ถึงว่า การพูดคุยกันระหว่างนางกับป๋ายหลี่เชียนซางเพียงไม่กี่คำ กลับทำให้ซูจื่ออวี๋ระวังตัวจากป๋ายหลี่เชียนซางมากขึ้นอีกหนึ่งเท่าตัว

ซูจื่ออวี๋บ่นพึมพำ

“ท่านอ๋องพูดถูก ป๋ายหลี่เชียนซางน่าสงสัยจริงด้วย”

ซูจื่ออวี๋เพียงแค่เอ่ยขึ้นลอยๆ กระทั่งไม่คิดจะได้รับคำตอบจากฮวาเชียนเจียว ถือว่านางแค่บ่นพึมพำคนเดียว แต่คิดไม่ถึงว่าจะได้รับเสียงตอบรับที่คุ้นเคย

“ตอนนี้รู้แล้วหรือว่าสิ่งที่ข้าพูดนั้นถูกต้อง?” จู่ๆเสียงของจวินมู่เหนียนดังขึ้นกะทันหัน ทำให้ซูจื่ออวี๋ตกใจจนสะดุ้งโหยง

ซูจื่ออวี๋รีบหันหลัง จึงเห็นจวินมู่เหนียนนั่งอยู่บนรถเข็น แล้วด้านหลังมีเทียนชิงที่ยิ้มตาหยียืนอยู่

ซูจื่ออวี๋เพิ่งสังเกตเห็น ว่าชุดที่จวินมู่เหนียนใส่ในวันนี้คือชุดทหาร นี่เขาจะทำอะไร?

ซูจื่ออวี๋ถามอย่างสงสัย

“ท่านอ๋อง ท่านมาทำไมเจ้าคะ? แล้วทำไม่แต่งตัวเช่นนี้?”

จวินมู่เหนียนไม่ตอบ แต่กลับย้อนถาม

“ลู่หมิงให้พวกเจ้าพักอยู่ที่ใด?”

ซูจื่ออวี๋ตอบ

“เรือนกวนจวีเจ้าค่ะ”

จวินมู่เหนียนขมวดคิ้ว บอกว่า

“เทียนชิง ไปบอกอาจารย์ใหญ่ฉิน ให้นักเรียนหลันย้ายไปพักที่เรือนจิงหลาน”

เทียนชิงรับคำสั่งแล้วจะจากไปทันที แต่ซูจื่ออวี๋รีบเรียกตัวเอาไว้

“เฮ้อ รอก่อน!”

ซูจื่ออวี๋หันมองจวินมู่เหนียน แล้วหันมองนักเรียนที่เริ่มมารวมตัวกัน พูดเสียงต่ำ

“ท่านอ๋อง ท่านรู้ว่าข้ามาทำสิ่งใด ในเมื่ออยู่ใกล้แล้วได้เปรียบ เหตุใดจึงต้องไปไกลอีก?”

จวินมู่เหนียนน้ำเสียงราบเรียบ แต่กลับพูดอย่างหนักแน่น

“ข้าไม่อนุญาตให้สตรีของตัวเอง นอนร่วมเรือนกับชายอื่น เทียนชิง ไปได้แล้ว”

เมื่อพูดจบ เทียนชิงเข็นจวินมู่เหนียนออกจากฝูชน แล้วไปยังทิศทางหนึ่ง ซึ่งเป็นที่นั่งประธาน