ตอนที่ 539 การแข่งขันวิชาศิลปะทั้งหกรอบสองเรื่องพิธีการ

เมื่อเห็นรอยยิ้มพึงพอใจของซูจื่ออวี๋ หันหรูเฟิงเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย “อาซ้อน้อย เจ้าหัวเราะอะไรอยู่? หรือว่าเจ้ามองสาเหตุออกแล้วหรือ?”

ซูจื่ออวี๋เลิกคิ้วและพูดว่า “ความลับสวรรค์ไม่อาจถูกเปิดเผย”

ฮวาเชียนเจียวก็เอ่ยเสียงต่ำว่า “คุณชาย ท่านอ๋องฉินส่งสายตาให้พระชายาแล้ว ลูกไม้เล็กน้อยแบบนี้ จะรอดพ้นสายตาของท่านอ๋องฉินไปได้อย่างไร?”

ซูจื่ออวี๋มองฮวาเชียนเจียวด้วยความประหลาดใจ คิดไม่ถึงเลยว่าฮวาเชียนเจียวจะรอบคอบขนาดนี้ แม้แต่ตอนที่นางกับจวินมู่เหนียนส่งสายตาให้กันนางก็สังเกตเห็น?

เมื่อเห็นท่าทางประหลาดใจของซูจื่ออวี๋ หันหรูเฟิงก็ส่งเสียงหัวเราะออกมา

หันหรูเฟิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อาซ้อน้อย นางกำลังแกล้งเจ้าอยู่นะ แต่ดูเหมือนว่าศิษย์พี่รองเหมือนจะให้คำตอบเจ้าจริงๆ?”

ซูจื่ออวี๋เงียบไปพักหนึ่ง ที่แท้ฮวาเชียนเจียวก็พูดเหลวไหลไปเรื่อย

เมื่อถูกคนมองทะลุปรุโปร่งแล้ว ก็ยากที่จะเลี่ยงความกระอักกระอ่วนใจ ซูจื่ออวี๋ส่งเสียงกระแอมออกมา “คราวหน้าพวกเจ้าก็ไปถามเขาเอง”

จวินมู่เยว่เอ่ยขึ้นมาว่า “ใช่ๆ อย่าพูดอะไรเลย การแข่งขันรอบสองกำลังจะเริ่มแล้ว”

......

ความสนใจของทุกคนก็กลับไปที่กลางสวนอีกครั้ง เห็นจวินมู่ฉยงยืนขึ้นอย่างโมโห แล้วเดินกลับไปที่นั่งโดยไม่หันหลังกลับมา หยางอวิ๋นฉู่คนนั้นก็ยิ้มอย่างพอใจ โค้งคำนับให้แล้วกล่าวว่า “ข้าน้อยฝีมือต่ำต้อย”

บนตำแหน่งที่นั่งสูง อาจารย์ใหญ่ฉินก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วเอ่ยชื่นชม “เด็กรุ่นหลังช่างยอดเยี่ยมกันจริงๆ ไม่ทราบว่าวันนี้คุณชายหยางคิดจะแข่งกี่รอบหรือ?”

หากแข่งขันสามรอบ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาจะแพ้รอบที่สองนี้ไม่ได้ มิฉะนั้น สำนักฝูอี่ของพวกเขาอาจจะพ่ายแพ้

หยางอวิ๋นฉู่ยิ้มเย้ยหยันแล้วเอ่ยว่า “ยากนักกว่าจะได้มาที่นี่สักครั้ง ก็ต้องแข่งให้เต็มที่ ตามความคิดของข้าเจ็ดรอบเถอะ ใครชนะสี่รอบก็ถือว่าชนะ”

อาจารย์ใหญ่พยักหน้า ไม่ได้ปฏิเสธ และไม่ได้ขอต่อรอง แต่เอ่ยถามออกมาโดยตรง “ถ้าอย่างนั้นรอบที่สอง คุณชายหยางอยากจะแข่งอะไรงั้นหรือ?”