ตอนที่ 544 รินสุราให้ข้า

หยางอวิ๋นฉู่กำหมัดแน่นและเม้มปากเข้าหากัน เขาไม่สามารถชนะหมากกระดานนี้ได้เลย วิธีแก้ของเขาก็คือการทำให้เสมอกัน

สิ่งที่จวินมู่เยว่พูดนั้นถูกต้องอย่างยิ่ง ไส้เดือนปราบมังกรไม่ได้ทำเพื่อชัยชนะ แต่เพื่อการอยู่ร่วมกัน

เขาไม่ลังเลที่จะใช้ทองคำมากมายเพื่อเรียนรู้วิธีแก้หมากกระดานนี้จากนักบวชผู้สูงส่ง จวินมู่เหนียนคนบ้าบิ่นคนหนึ่งจะฉลาดเช่นนี้ได้อย่างไร?

หยางอวี๋ฉู่ไม่พอใจ แต่เขากลับทำอะไรไม่ได้ เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อระงับความโกรธในใจ และแค่นหัวเราะออกมา เขากุมมือและกล่าวว่า “ท่านอ๋องแปดเล่นหมากได้ดี ข้ายอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มใจ”

ในที่สุดสำนักฝูอี่ก็ชนะในรอบที่สี่

จวินมู่เยว่หันหัวของเขาและยักคิ้วให้ซูจื่ออวี๋เพื่อขอคำชมอย่างภาคภูมิใจ

ซูจื่ออวี๋ยิ้มหวานให้กับจวินมู่เยว่และยื่นนิ้วโป้งของเขา

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองไม่รอดพ้นสายตาของจวินมู่เหนียน

จวินมู่เหนียนรู้อยู่แก่ใจว่าจวินมู่เยว่จะไม่มีเจตนาอยากได้ซูจื่ออวี๋ แต่การได้เห็นซูจื่ออวี๋มีปฏิสัมพันธ์กับชายอื่นเช่นนี้ มันทำให้เขารู้สึกไม่มีความสุข

และความทุกข์นี้ย่อมระบายลงตัวต้นตอปัญหา

ตัวต้นตอปัญหาคือหยางอวิ๋นฉู่ที่มายั่วยุในวันนี้

ทุกคนกลับไปประจำที่นั่งของแต่ละคน หยางอวิ๋นฉู่เริ่มแจกแจงเกี่ยวกับการแข่งขันที่ห้าของวันนี้

หยางอวิ๋นฉู่พูดว่า “เด็ก ๆ ยกสุรามา ข้าต้องการแข่งสิบเจ็ดคำสั่งของนักปราชญ์กับอาจารย์ของสำนักฝูอี่!”

……

เมื่อได้ยินสิ่งที่หยางอวิ๋นฉู่พูด ซูจื่ออวี๋ก็รีบหันไปมองจวินมู่เยว่ที่เพิ่งกลับมาและถามว่า “ท่านอ๋องแปด สิบเจ็ดคำสั่งของนักปราชญ์คืออะไร?”

จวินมู่เยว่ส่ายหัวและพูดว่า “ข้าไม่รู้จักสิ่งนี้จริง ๆ มันน่าจะเป็นการละเล่นในวงสุราของนักดื่มพวกนั้น”