ตอนที่ 55 เกลียดชังฝังลึก

ซูจื่ออวี๋ลุกขึ้นยืน มองพ่อบ้านหลี่และคนอื่นๆ ที่ตื่นตระหนกด้วยสายตาเย็นชา

พ่อบ้านหลี่พูดด้วยสีหน้าขมขื่นว่า “คุณหนูสาม อนุยวนคนนี้เสียชีวิตจากการเจ็บป่วย ฮูหยินบอกไว้แล้ว โรคนี้เกรงว่าจะเป็นโรคติดต่อ เลยต้องเผาศพ คุณหนูสามอย่าได้โทษไปเลย”

ซูจื่ออวี๋หัวเราะเย็นชาแล้วพูดว่า “พวกเจ้ารับคำสั่งจากคนอื่นมา ข้าจะโทษได้อย่างไร”

พ่อบ้านหลี่รีบยิ้มขึ้นมาทันที เขารู้แต่แรกแล้ว คุณหนูสามคนนี้ไม่กล้าทำอะไรเขาแน่นอน

แต่ไม่รอให้เขาดีใจเสร็จ ซูจื่ออวี๋ก็พูดต่อ “กลับไปบอกฮูหยินด้วยนะ หลังจากร้อยปีของนาง ข้าจะส่งของขวัญชิ้นใหญ่ให้นางหนึ่งชิ้นแน่นอน ให้นางรู้ว่าอะไรเรียกว่าเกลียดฝังกระดูก”

“อะ...อะไรนะ?” พ่อบ้านหลี่มองไปที่จื่อซูราวกับเห็นผี

ซูจื่ออวี๋พูดอย่างเฉยชาว่า “ยังไม่ไสหัวไปอีกหรือ? หรืออยากจะให้ข้าลองเผาเจ้าดู?”

พ่อบ้านหลี่ถึงกับอ้าปากค้าง ขณะที่อยากจะอ้าปากตำหนิซูจื่ออวี๋ว่าเหตุใดถึงได้ไม่มีความเคารพผู้ใหญ่เช่นนี้ ถึงขั้นสาปแช่งฮูหยินซูเชียวหรือ แต่กลับเห็นชายชุดดำ

วรยุทธ์เมื่อครู่นี้พวกเขาทั้งหมดต่างก็เห็นแล้ว ทักษะการต่อสู้ของชายคนนี้ไม่อาจคาดเดาได้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะยั่วยุได้

พ่อบ้านหลี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจจะไม่ยอมเสียเปรียบหากถอยได้ก็ถอย จึงรีบจากไปในทันที

หลังจากพ่อบ้านหลี่จากไป ซูจื่ออวี๋ก็เริ่มจัดระเบียบการแต่งหน้า ผมเผ้าและเสื้อผ้าของอนุยวนที่ไม่เรียบร้อยใหม่

จากนั้นนางก็หยิบเสียมที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมาหาพื้นที่โล่งๆ แล้วเริ่มขุด

หมิงโหลวเห็นเช่นนั้นก็ก้าวเข้าไปครึ่งก้าวก่อนจะเอ่ยว่า “ให้ข้าช่วย”

ซูจื่ออวี๋เงยหน้ามองหมิงโหลว คิดหาเหตุผลไม่ออกจริงๆ เหตุใดคนผู้นี้ถึงได้ช่วยนาง แต่นางก็ยังขอบคุณอย่างจริงใจ “ขอบคุณมาก แต่เก็บความหวังดีของเจ้าไว้ วันหลังค่อยช่วยข้า ครั้งนี้ ข้าอยากทำเอง”

หมิงโหลวเลิกคิ้ว ไม่เคยได้ยินว่ามีคนหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ แล้วยังมีการเลื่อนเวลาอีกด้วย ผู้หญิงคนนี้... น่าสนใจจริงๆ

……