ตอนที่ 551 การแข่งขันรอบที่หก ยิงธนู

เมื่อได้ยินเทียนชิงพูดเช่นนี้ ซูจื่ออวี๋อดประหม่าขึ้นมาไม่ได้ นางเป็นห่วงอาจารย์ใหญ่ฉินเหลือเกิน ท่านคงไม่เหลวไหลไปตามพวกนั้น

ทว่าสิ่งที่ทำให้นางประหลาดใจก็คือ อาจารย์ใหญ่ฉินกลับหัวเราะ

“ถูกต้อง ซูจื่ออวี๋คือศิษย์สายตรงของข้า ส่วนเรื่องที่ว่าเหตุใดนางจึงแต่งเป็นชายนั้น...”

อาจารย์ใหญ่ฉินลูบเครา ทำท่าครุ่นคิดแล้วพูดว่า

“เพราะท่านอ๋องฉินต้องการให้ซูจื่ออวี๋พักอยู่กับท่านที่เรือนจิงหลาน เรือนจิงหลานตั้งอยู่ในส่วนที่พักของนักเรียนชาย เพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวาย ดังนั้นข้าจึงอนุญาตให้นางสวมชุดบุรุษ เพื่อจะได้ร่วมอยู่อาศัยกับท่านอ๋องฉิน”

“เหลวไหล!” หยางอวิ๋นฉู่กล่าวอย่างโมโห “สถานศึกษาเป็นที่ร่ำเรียนของปราชญ์ จะให้หมองหม่นด้วยการอยู่อาศัยของหญิงชายได้อย่างไร”

อาจารย์ใหญ่ฉินลูบหนวดเคราอีกครั้ง พร้อมเอ่ยขึ้น

“เรื่องของความเป็นอยู่ เรื่องของหญิงชาย ล้วนเป็นการประสานของหยินหาง การรวมตัวของฟ้าดิน ท่านอ๋องฉินกับพระชายาอ๋องฉิน แต่งงานกันถูกต้องตามประเพณี ฝ่าบาททรงพระราชทานสมรส จะหมองหม่นได้อย่างไร? จะเหลวไหลได้อย่างไร? หากจะบอกว่าเหลวไหล เช่นนั้นท่านทำพิธีไว้อาลัยทั้งที่อยู่ในฐานะนักเรียน นี่ไม่เหลวไหลยิ่งกว่าหรือ? ท่านลบหลู่เบื้องสูง ด้อยค่าพิธีการ คิดแค่จะเอาชนะอย่างเดียว ซ้ำยังทำลายพิธีการต่างๆ ตกลงใครเหลวไหลกว่ากันหรือ?”

เมื่อประโยคนี้หลุดออกไป ทุกคนรีบส่งเสียงอย่างเห็นด้วย

“อาจารย์ใหญ่พูดถูกต้อง!”

“ใช่ ใช่ อาจารย์ใหญ่พูดถูกแล้ว!”

“ถูกต้อง ตัวเขากลายเป็นคนนอกรีตไปแล้ว ยังพูดใจให้ร้ายท่านอ๋องฉินอีก”

“ใช่นะสิ พระชายาเป็นถึงลูกศิษย์สายตรงของอาจารย์ใหญ่ หากว่ากันตามกฏของสำนักฝูอี่ สมควรจะมีที่พักส่วนตัวเป็นเอกเทศน์ ทว่าพระชายากลับไม่ทำให้เป็นเรื่องเอิกเริก พักรวมกันกับท่านอ๋อง ท่านสมถะถึงเพียงนี้ พวกเราควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง”

……

เมื่อได้ยินเสียงทุกคนที่เห็นด้วย ซูจื่ออวี๋รู้สึกละอายใจเล็กน้อย แม้นางจะไม่รู้ว่าเหตุใดอาจารย์ใหญ่ฉินอวี้ถึงได้พูดออกหน้าแทนนางกะทันหัน ทว่าเมื่อเห็นท่าทางนิ่งเฉยของจวินมู่เหนียน นางก็พอจะเดาบางอย่างได้

ดูท่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด จวินมู่เหนียนคงเดาได้แต่แรกแล้ว

เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ชายที่สุขุมเจ้าแผนการคนนี้ นางไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย

ทว่าเมื่อเทียบกับความกระวนกระวายของซูจื่ออวี๋ หยางอวิ๋นฉู่กับเสวี่ยเฉิงอันยิ่งเหมือนมีก้างติดคออยู่

หยางอวิ๋นฉู่ยังอยากจะแก้ต่าง แต่ก็ไม่รู้จะไปหาหลักฐานมาจากไหน เพื่อมายืนยันว่าซูจื่ออวี๋ไม่ใช่นักเรียนของสำนักฝูอี่ เพราะแม้แต่ฉินอวี้ก็เอ่ยปากยอมรับด้วยตัวเองไปแล้ว หากเขายังราวีต่อไป ยิ่งดูเหมือนคนแพ้แล้วพาลไม่ใช่หรือ?

หยางอวิ๋นฉู่จึงทำเสียงฮึดฮัด

“การแข่งรอบที่หกจะเริ่มแล้วไม่ใช่หรือ?”