ตอนที่ 556 เขาเรียกตัวเองว่าอ๋องน้อยหรือ?

ในที่สุดซูจื่ออวี๋ก็เข้าใจสีหน้าแปลกประหลาดของจวินมู่เหนียน และเข้าใจว่าทำไมจวินมู่เยว่กับหันหรูเฟิงถึงได้ลำบากใจ

ที่แท้เสื้อตัวนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลหรวนนั่นเอง

มือที่ยังจับธนูของจวินมู่เยว่ชี้ไปที่เสวี่ยเฉิงอันกับหยางอวิ๋นฉู่ พร้อมถามเสียงเย็น

“ตกลงพวกเจ้าคือใคร? เข้ามาที่ตงโจวด้วยจุดประสงค์ใด? !”

เสวี่ยเฉิงอันประคองหยางอวิ๋นฉู่ให้ลุกขึ้น แล้วประสานมือทำความเคารพอย่างเกรงใจ

“ท่านอ๋องแปดอย่าได้เข้าใจผิด พวกข้ามาเพื่อร่วมงานถกปรัชญาจริงๆ ไม่ได้มีเจตนาร้าย ข้าคือนายน้อยของสำนักเย่าหวางแห่งเกาะเชียนซาน เสวี่ยเฉิงอัน บิดาของข้าคือราชาโอสถเสวี่ยชางชิง ส่วนท่านี้...”

ยังไม่ทันที่เสวี่ยเฉิงอันจะพูดจบ หยางอวิ๋นฉู่ก็จัดแจงเสื้อผ้า บอกว่า

“ท่านอ๋องฉิน ผู้อื่นจำอ๋องน้อยอย่างข้าไม่ได้ หรือแม้แต่ท่านก็จำข้าไม่ได้ด้วย?”

อ๋องน้อย? เขาเรียกตัวเองว่าอ๋องน้อย?

ในขณะที่ทุกคนกำลังประหลาดใจ จวินมู่เหนียนเอ่ยปาก

“องค์รัชทายาทของเป๋ยฉู่ลดตัวมาศึกษาหาความรู้ที่สำนักฝูอี่ ข้าจะไปทำลายความชอบของท่านได้อย่างไร เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าองค์รัชทายาทอวิ๋นหยางจะสวมผ้าไหมเงือกเอาไว้ กลัวจะตายในเมืองหลวงหรือ? ในเมื่อไม่มั่นใจขนาดนี้ เหตุใดจึงต้องเสี่ยงมาด้วยตนเองเล่า”

ทุกคนได้แต่ตกตะลึง ที่แท้หยางอวิ๋นฉู่ ก็คือองค์รัชทายาทของเป๋ยฉู่ ฉู่อวิ๋นหยาง

เมื่อเผชิญหน้ากับการข่มขู่และสอบถามจากจวินมู่เหนียน นอกจากฉู่อวิ๋นหยางจะไม่กลัวแล้ว เขากลับหัวเราะ

“ห้ามคิดทำร้ายผู้อื่น ทว่าต้องรู้จักป้องกันตนจากผู้อื่น หากไม่ใช่เพราะสวมผ้าไหมเงือกเอาไว้ ข้าน้อยคงจะตายไปตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว ใครจะไปคิดว่า แค่มาร่วมงานเปิดสำนักถกปรัชญา ยังมีคนคิดจะลอบสังหารเล่า?”

จวินมู่เยว่โต้แย้ง

“เจ้าอย่าได้ใส่ร้ายป้ายสีนะ เห็นอยู่ชัดๆว่าเป็นลูกธนูของเสวี่ยเฉิงอัน ยิงจนลูกธนูของข้าหัก ต่อให้เป็นแผนลอบสังหาร ก็เป็นแผนของเขาที่คิดจะสังหารเจ้า!”

เสวี่ยเฉิงอันหันมองจวินมู่เยว่ แล้วถอยหายใจ เขาไม่ได้คิดจะลอบสังหารใคร เขาเองก็ไม่แน่ใจ ว่าเหตุใดลูกธนูที่ยิงออกไปถึงกลายเป็นเช่นนั้น

เสวี่ยเฉิงอันทำท่าขอโทษ