ตอนที่ 575 คำถามนี้ไม่ยากงั้นหรือ?

จวินมู่เหนียนหันหน้าไปมองนางสนมจ้วงเซี่ยน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังและหัวใจของเขาก็เริ่มเย็นชา

มารดาของเขาเป็นแบบนี้มาโดยตลอด เพื่อปกป้องเจ้าสิบ นางมักจะผลักเขาไปอยู่ด้านหน้าเสมอ

จวงเสียนเฟยกังวลเกี่ยวกับอนาคตของเจ้าสิบและความประทับใจของเจ้าสิบในใจของฮ่องเต้เจาเหวิน แต่นางกลับไม่เคยกังวลเกี่ยวกับเขาเลย

จวินมู่เหนียนสามารถวางตัวให้อยู่ห่างจากเรื่องนี้ได้ แต่จวงเสียนเฟยต้องการลากเขาออกไปเพื่อปกป้องเจ้าสิบ

จวินมู่เหนียนหัวเราะเยาะ เขาไม่สามารถทำให้มารดาของเขาขายหน้าต่อหน้าเหล่าขุนนางและนายพลได้ ดูเหมือนว่ามีดเล่มนี้จะมาตกอยู่ที่เขาในที่สุด

จวินมู่เนียนกล่าวว่า “พระสนมกล่าวได้…”

“คำพูดของพระสนมไม่เหมาะสม!” ทันใดนั้นเสียงที่ชัดเจนว่าค่อนข้างไม่พอใจก็ดังขึ้น เสียงนั้นดังทรงพลัง ก้องกังวาน และหนักแน่น จนทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง

ทุกคนกวาดตามองไปรอบ ๆ และเห็นซูจื่ออวี๋ยืนขึ้น พูดอีกครั้งด้วยสีหน้าไร้ข้อกังขา “คำพูดของพระสนมไม่ถูกต้อง และคำพูดขององค์หญิงเป่ยเยว่ก็ผิดเช่นกัน ในความคิดของข้า มีวิธีแก้ปัญหาอีกหนึ่งวิธีสำหรับคำถามนี้”

จวินมู่เหนียนอดไม่ได้ที่จะกำฝ่ามือเข้ากับที่วางแขนของรถเข็นไว้แน่น เขาสามารถรับรู้ความโกรธผ่านดวงตาของซูจื่ออวี๋ได้ และเห็นถึงการปกป้องบนใบหน้าของนาง นางโกรธที่เขาได้รับความอยุติธรรมและนางก็ยืนหยัดเพื่อเขา

จวินมู่เหนียนร้องออกมาด้วยความกังวล “อวี๋เอ๋อร์…”

ซูจื่ออวี๋หันหน้าไปมองจวินมู่เหนียน นางเอียงศีรษะและพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย “ท่านอ๋อง อวี๋เอ๋อร์ก็เป็นนักเรียนของสำนักฝูอี่เช่นกัน ดังนั้นข้าคงมีคุณสมบัติที่จะตอบคำถามได้ใช่ไหม”

จวินมู่เหนียนเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงและค่อย ๆ ส่ายหัวให้ซูจื่ออวี๋ นี่ไม่ใช่ปัญหาที่ว่ามีคุณสมบัติหรือไม่มี แต่มันเป็นคำถามที่ไม่ว่าจะตอบไปอย่างไรมันก็จะเป็นการหาเหาใส่หัวตัวเอง เขาไม่ต้องการให้ซูจื่ออวี๋จะต้องลำบากใจกับมัน

จวินมู่หลานเห็นแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ซูจื่ออวี๋ เจ้าโอ้อวดอะไร เจ้าชูคออะไร ชีวิตเจ้ามันน่าเบื่อหรือ?”

ซูจื่อเยียนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ใจสั่นขึ้นมา ความอิจฉาริษยาของนางที่มีต่อซูจื่ออวี๋เพิ่มมากขึ้นอย่างอดไม่ได้ จวินมู่หลานใช้น้ำเสียงสั่งสอน แต่เห็นได้ชัดเจนว่าเขากลัวว่าซูจื่ออวี๋จะพูดผิดและเสียหัวไป ดังนั้นเขาจึงออกปากพูดเพื่อหยุดนางด้วยความกังวล ที่แท้จวินมู่หลานไม่เคยยอมแพ้เรื่องซูจื่ออวี๋เลย

ซูจื่อเยียนมองดูซูจื่ออวี๋ด้วยสายตาเหี้ยมโหด สายตาอาบยาพิษราวกับมองปราดเดียวก็ฆ่านางได้

และซูจื่ออวี๋ไม่ได้ชื่นชมความรักอันเสแสร้งของจวินมู่หลานเลย นางมองจวินมู่หลานด้วยสายตาว่างเปล่าและคร้านที่จะตอบ นางมองตรงไปที่ฉู่อวิ๋นหยางและพูดว่า “องค์รัชทายาทอวิ๋นหยาง ให้ข้าตอบคำถามของท่านได้หรือไม่?”