ตอนที่ 579 นกนับร้อยโผหาพญาหงส์

ซูจื่ออวี๋กล่าวพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ “นั่นเป็นเรื่องปกติ องค์รัชทายาทแห่งเป๋ยฉู่กล่าวก่อนหน้านี้ว่าเฉพาะผู้ที่มีความสามารถที่ยอดเยี่ยมเท่านั้นที่สามารถเล่นมังกรคำรามมหาสมุทรได้ บังเอิญว่าพญาหงส์เก้าชั้นฟ้าของข้า ก็มีกฎเช่นนี้เช่นกัน เสียง พิณของข้า มีเพียงคนฉลาดหลักแหลมเท่านั้นที่จะได้ยินเสียงเพลง และคนโง่จะไม่ได้ยิน”

ฉู่อวิ๋นหยางร้องหึอย่างเย็นชาด้วยท่าทางหยามเหยียด “เร้นลับเหลือเกิน”

ซูจื่ออวี๋สั่งให้ฮวาเชียนเจียวตั้งพิณ ส่วนตนนั่งลงตรงหน้าพิณไร้สาย และพูดด้วยรอยยิ้ม “เรื่องเร้นลับหรือไม่ ลองดูก็จะรู้เอง เอ๊ ขอข้าคิดดูหน่อย เล่นเพลงไหนดีนะ? อ๋อ ข้าคิดออกแล้ว เมื่อวานเป็นเทศกาลชีซี นกทุกตัวไปสร้างสะพานนกกางเขน ด้านนอกไม่มีนกชนิดอื่น วันนี้ข้าจะเล่นเพลง “นกนับร้อยโผหาพญาหงส์” และเรียกพวกมันทั้งหมดกลับมาที่ท้องพระโรงหลงเถิงเพื่อทำความเคารพฝ่าบาท”

ฮ่องเต้เจาเหวินหัวเราะขึ้นจมูก แม้ว่าเขาจะไม่ได้รื้อแท่นของซูจื่ออวี๋ แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้

ดังสุภาษิตที่ว่าแม้แต่สตรีที่เก่งกาจเฉลียวฉลาดก็ไม่สามารถทำอาหารได้หากไม่มีข้าวได้ ไม่ต้องพูดถึงทักษะการเล่นพิณของซูจื่ออวี๋ เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามันพิเศษแค่ไหน เอาเป็นว่าพิณตัวนี้ไม่มีสายก็เล่นเสียงได้ใช่ไหม?

ฮ่องเต้เจาเหวินแสดงท่าทีไม่เชื่ออยู่ในใจ และฮ่องเต้เจาเหวินก็มองฮองเฮา

ฮองเฮาฝืนยิ้มออกมา นางก็ไม่เชื่อ แต่เธอก็อยากรู้อยากเห็น

ฮ่องเต้เจาเหวินมองดูลูกชายของเขาและพบว่าทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตาดูอยู่

ฮ่องเต้เจาเหวินกระตุกปากของเขาอย่างจนใจ ลูกชายของเขาพวกนี้เป็นทั้งผู้มีความรู้และพลทหาร คิดไม่ถึงว่าจะถูกหญิงสาวตัวน้อยหลอกเข้าจริง ๆ

จิตใจของฮ่องเต้เจ้ายังไม่สงบ ซูจื่ออวี๋กลับกล่าวว่า “ข้าเริ่มดีดแล้วนะ!”

ทันทีที่พูดจบ ซูจื่ออวี๋ก็เริ่ม “ดีด” พิณไร้สายอย่างจริงจัง

นิ้วของนางสะเปะสะปะ ไร้ทิศไร้ทาง และมองไม่ออกว่านางกำลังดีดอะไร

และที่สำคัญที่สุดคือทั้งท้องพระโรงเงียบราวกับไม่เคยมีเสียงเลย

ฉู่อวิ๋นหยางหัวเราะออกมาดัง ๆ และกำลังจะบอกว่าซูจื่ออวี๋เล่นกล ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินอ๋องแปดจวินมู่เยว่พูดว่า “เอ๊ะ? พี่เจ็ด ดูนั่น!”

คำพูดของจวินมู่เยว่ดึงดูดความสนใจของทุกคน พวกเขาค่อย ๆ มองไปตามนิ้วของจวินมู่เยว่ และมองไปยังทางเข้าท้องพระโรง

เดิมทีสภาพอากาศมืดมิดและพายุฝนกำลังใกล้เข้ามา แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด จู่ ๆ ก็มีฝูงนกปรากฏตัวขึ้นและบินมายังท้องพระโรงหลงเถิง

มีนกกระจอก นกกางเขน นกขมิ้น และนกนางแอ่น

นกกลุ่มหนึ่งบินเข้าไปในท้องพระโรงหลงเถิง พวกมันบินวนอยู่ในห้องโถง ส่งเสียงร้องไม่หยุด