ตอนที่ 58 เปลื้องผ้าต่อหน้าสาธารณะ

ฮูหยินซูเช็ดน้ำตาแล้วเล่าถึงสถานการณ์ของซูจื่อเยียนไม่ดี ซูจื่ออวี๋หลอกลวงผู้คน และเซี่ยจู่ก็ใช้ยาอันตรายจนเกือบตายออกมา

ซูจื่ออวี๋มองสองคนนั้นอยู่ไกลๆ ในใจก็รู้สึกแปลกๆ ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ไม่ธรรมดา ลูกพี่น้องลูก เป็นความสัมพันธ์ในการสวมเขาที่ดีที่สุด

ซูจื่ออวี๋มองสองคนนั้นด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ในใจก็จดจำเรื่องนี้เอาไว้ วันหน้าอาจจะมีประโยชน์

หลังจากเว่ยคงชิงฟังฮูหยินอธิบายเสร็จแล้วก็หันไปมองซูจื่ออวี๋ แล้วถามซ้ำหนึ่งประโยค “กลิ่นเย่ไหลที่เจ้าว่า คืออุจจาระหรือ”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ท่านผู้เชี่ยวชาญ ต้องทาทั้งตัว และต้องทาติดต่อกันเจ็ดวัน เมื่อยาถึงก็หายป่วย”

“เจ้าพูดจาเหลวไหล” ฮูหยินซูใจเย็นไม่ไหวแล้ว นางไม่เคยได้ยินว่ามีคนใช้อุจจาระมาแก้พิษ”

ซูจื่ออวี๋หัวเราะออกมา “ไม่เชื่อก็ช่างเถอะ คนที่ทรมานไม่ใช่ข้านี่นา”

ฮูหยินซูไม่มีความคิดเห็น เงยหน้ามองเว่ยคงชิง

เว่ยคงชิงครุ่นคิดแล้วก็ชี้ไปที่เซี่ยจู๋ที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น “ให้นางลองอีกครั้ง”

ท่ามกลางผู้คนในตระกูลซู นอกจากพวกเขาแล้ว คนอื่นๆ ก็ไม่นับว่าเป็นคน

ฮูหยินซูสั่งให้คนหยิบถังอุจจาระขึ้นมาสองถัง และให้เปลื้องผ้าเซี่ยจู๋ต่อหน้าทุกคน

ซูจื่ออวี๋ขมวดคิ้วเบาๆ ถึงอย่างไรเซี่ยจู๋ก็เป็นผู้หญิง มีบ่าวรับใช้ผู้ชายยืนอยู่เต็มเรือน ถ้าถูกเห็นหมดแบบนี้ ต่อไปจะอยู่อย่างไร?

แต่ซูจื่ออวี๋ก็ไม่ได้ใจดีพอจะขอร้องให้คนที่ทำร้ายนาง นางเพิ่งจำวิธีการชั่วร้ายที่ไร้หัวใจของฮูหยินซูได้

เซี่ยจู่เห็นทุกคนจะเข้ามาถอดเสื้อผ้าของนางจึงร้องไห้ออกมาแล้วกล่าวว่า “ไว้ชีวิตข้าเถอะ ขอร้องล่ะฮูหยินไว้ชีวิตข้าด้วย ฮูหยินข้าให้บ่าวเข้าไปถอดในเรือนเถอะ”

ฮูหยินซูยังไม่ทันจะอ้าปาก แม่นมหลิวก็กัดฟันแล้วพูดว่า “นังเด็กแพศยากับเท้าลา อย่าทำเป็นไม่รู้ว่าอะไรดีไม่ดี พวกเรามาที่นี่เพื่อช่วยเจ้า ถ้าให้เข้าเข้าไปในเรือน พออุจจาระกระเด็น ในเรือนนั้นจะมีผู้ใดอยู่ได้หรือไม่? อยู่นิ่งๆ เถอะ”

แม่นมหลิวก็พอแม่นมที่อายุมากสองสามคน และสาวใช้สองสามคนฉีกเสื้อผ้าของเซี่ยจู๋ เซี่ยจู๋ปกป้องหน้าอกเล็กๆ ของนางอย่างสุดชีวิต ถึงไม่ทำให้ตนดูเปลือยเปล่าเกินไป