ตอนที่ 599 ไม่ใช่มอบของขวัญแต่เป็นการคืนของ

จวินมู่เหนียนขมวดคิ้วเบาๆ รู้สึกเจ็บอย่างอดไม่ได้ สาวน้อยโง่คนนี้นอนอยู่ข้างเตียงเขาแบบนี้ตลอดทั้งคืนเลยหรือ?

จวินมู่เหนียนไม่กล้าขยับ เขากลัวว่าจะทำให้ซูจื่ออวี๋ตื่น ไม่อยากรบกวนความฝันของนาง ดังนั้นต่อให้แขนของตนจะชาจนใกล้จะไม่รู้สึกแล้ว เขาก็ยังคงไม่ขยับ

จนกระทั่งมีเสียงเทียนชิงดังมาจากนอกประตู ซูจื่ออวี๋ถึงได้ตื่นขึ้น

เทียนชิงเอ่ยว่า “พระชายา ท่านอ๋องทรงตื่นหรือยังขอรับ? ได้เวลาเข้าประชุมเช้าแล้วนะขอรับ”

ซูจื่อวี๋เงยหน้าขึ้น ขยี้ตาให้สร่าง แล้วมองไปที่เตียง

จวินมู่เหนียนก็รีบลืมตาขึ้น แกล้งทำเป็นว่าเพิ่งตื่น

ซูจื่ออวี๋เห็นอย่างนั้นก็ถอนหายใจ “ท่านตื่นขึ้นมาได้เวลาจริงๆ”

จวินมู่เหนียนก็เอ่ยอย่างสงสัย “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

ซูจื่ออวี๋พูดว่า “ท่านไปเข้าประชุมเช้าก่อนเถอะ กลับมาแล้วข้าจะเล่าให้ท่านฟัง”

จวินมู่เหนียนคิดแล้วก็พยักหน้า

ซูจื่ออวี๋แดประตู แล้วให้เทียนชิงช่วยจวินมู่เหนียนเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเข็นรถเข็นออกไป ส่วนนางที่ยังนอนไม่อิ่มก็อดไม่ได้ที่จะปีนขึ้นเตียงไปนอนต่อ

ก่อนที่จวินมู่เหนียนจะออกไป ก็เห็นชุดคลุมยาวสีขาวบนตัวของซูจื่ออวี๋ ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

......

เทียนชิงเข็นจวินมู่เหนียนไปยังตำหนักหลงเถิง จวินมู่เหนียนถามว่า “เมื่อคืนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

เทียนชิงไม่ได้ปิดบัง เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง

จวินมู่เหนียนก็เอ่ยถามว่า “ชุดที่พระชายาใส่เป็นชุดของใคร?”

เทียนชิงก็ตะลึงงัน แล้วเขาจะไปสังเกตได้อย่างไร หรือพูดอีกอย่างพวกเขาเป็นบ่าวชินกับการไม่มองพิจารณาเจ้านาย

เทียนชิงคิดอย่างละเอียดแล้วพูดว่า ตอนที่พระชายาออกไปก็สวมชุดไปงานเลี้ยง ชุดคลุมยาวตัวนั้นเหมือนจะมีตอนกลับมา เรื่องนี้ต้องถามฮวาเชียนเจียวขอรับ”

จวินมู่เหนียนพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ไปประชุมก่อนเถอะ”

......