ตอนที่ 618 ความขุ่นเคืองมากล้นของฝูงชน

ซูจื่ออวี๋เอ่ยปาก

“ก็คือคนที่มาเป็นพยานเหล่านั้น ท่านอ๋องแปดยังจำสิ่งที่ข้าเคยบอกท่านได้หรือไม่ พู่กันของคนเรียนหนังสือก็เหมือนอาวุธของนักรบ เคอจิงหัวเป็นรองอาจารย์ใหญ่ของสำนักฝูอี่ ลู่หมิงเองก็เป็นอาจารย์ที่มีชื่อเสียง ต่อให้ทั้งสองไม่ได้มีชื่อเสียงไปทั่วแผ่นดิน แต่ก็เกือบจะเป็นเช่นนั้น เส้นสายของพวกเขา บางทีอาจเกี่ยวโยงไปถึงขุนนางในราชสำนัก หากเรื่องนี้จัดการได้ไม่ดี เกรงว่าคงจะล่วงเกินคนไปไม่น้อย”

ยังไม่ทันที่จวินมู่เยว่จะได้ตอบรับ พลันได้ยินเทียนชิงที่อยู่ด้านหลังเอ่ยขึ้น

“พระชายาระวังด้วย ท่านพูดถูกแล้ว พวกท่านดูสิ...”

เมื่อผู้คนมองไปที่ทางเดินสุดถนน เห็นนักเรียนสวมชุดสีขาวฟ้ากลุ่มใหญ่พากันเดินมาทางนี้

จวินมู่เยว่สีหน้าตระหนก พูดอย่างโมโห

“เจ้าเด็กพวกนี้คิดจะก่อกบฏหรือ? พากันมามากมายขนาดนี้ทำไม?”

ซูจื่ออวี๋เห็นจวินมู่เยว่ร้อนใจ จึงรีบดึงแขนเขาเอาไว้ พร้อมบอกว่า

“ท่านอ๋องแปด อย่าวู่วาม พวกเราขึ้นไปบนรถม้าก่อน”

จวินมู่เยว่ที่เดิมทีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ พอก้มหน้าเห็นมือน้อยของซูจื่ออวี๋ดึงเขาเอาไว้ ไฟโกรธในใจหายไปโดยไม่มีสาเหตุ

หญิงสาวที่งดงามขนาดนี้ อย่าว่าแต่ขึ้นรถม้าเลย ต่อให้บุกน้ำลุยไฟ เขาก็คงจะไม่อาจปฏิเสธ

แต่ว่านางเป็นอาซ้อน้อยของเขา จะคิดเกินเลยไม่ได้เด็ดขาด

จวินมู่เยว่จึงถอยหลังไปอย่างกระอักกระอ่วน เพื่อเว้นระยะห่างกับซูจื่ออวี๋

“อาซ้อน้อย ขึ้นรถม้าเถอะ ข้าจะท่านกลับไปก่อน”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้า เตรียมจะขึ้นไปบนรถม้า แต่กลับได้ยินฮวาเชียนเจียวตะโกนขึ้น

“ท่านอ๋องมาแล้ว”

ทุกคนหันไปมองตามเสียง เป็นไปตามคาดเห็นรถม้าของจวนอ๋องกำลังมุ่งหน้าไปที่นักเรียนกลุ่มใหญ่นั่น

ซูจื่ออวี๋กลัวว่าจวินมู่เหนียนจะมีเหตุให้ปะทะกับนักเรียนกลุ่มนั้น จึงรีบบอกว่า

“พวกเราไปดูกันดีกว่า”

ทุกคนรีบพากันไปที่นั่น ไปถึงก็เห็นรถเข็นของจวินมู่เหนียนออกมาจากรถม้า ด้านหลังคืออาจารย์ใหญ่ฉินอวี้ที่มีผมสีขาว