ตอนที่ 622 ผู้ตรวจการที่ยุ่งยาก

มุมปากจ้าวจ่างซิ่งกระตุก เห็นได้ชัดว่าลำบากใจ อ๋องฉินเป็นท่านอ๋องเขาไม่กล้าล่วงเกิน ท่านอ๋องรองแม้จะยังไม่ได้รับแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ แต่อย่างไรก็เป็นท่านอ๋อง

พวกเขาสองพี่น้องแย่งชิงกัน เหตุใดต้องมาลำบากถึงขุนนางตัวน้อยๆอย่างเขาด้วย?

จ้าวจ่างซิ่งถอนหายใจ พร้อมทำหน้าลำบากใจ

“ท่านอ๋องสั่งสอนถูกต้อง ทว่าใต้เท้าเหลียงผู้ตรวจการฝ่ายซ้ายไม่ได้มาฟังรายละเอียดของคดี แต่มาคุมการสอบสวนคดีนี้ต่างหาก”

คุมการสอบสวนหรือ?

เห็นได้ชัดว่าซูจื่ออวี๋กับจวินมู่เหนียนประหลาดใจไม่น้อย คดีนี้เพิ่งเกิดขึ้นได้ไม่นาน หรือว่ารู้ไปถึงฝ่าบาทแล้ว?

เหลียงเช่อเห็นจ้าวจ่างซิ่งผลักภาระมาให้เขา จึงรีบก้าวไปข้างหน้าแล้วบอกว่า

“ข้าน้อยคารวะท่านอ๋องฉิน คารวะพระชายา รองอาจารย์ใหญ่เคอเป็นอาจารย์ผู้มีพระคุณของข้า เมื่อได้ยินว่าท่านถูกสังหาร ทำให้นักเรียนในสำนักฝูอี่ไม่พอใจ ข้าน้อยจึงโปรดเกล้าทูลขอพระราชโองการมาคุมการสอบสวนคดีนี้ เพื่อให้ผลการสอบสวนกระจ่างในเวลาที่สั้นที่สุด เพื่อคืนความยุติธรรมให้กับดวงวิญญาณผู้จากไป"

ที่แท้ท่านผู้ตรวจการเป็นลูกศิษย์ของเคอจิงหัวหรือ เรื่องนี้คงจะยุ่งยากไม่น้อย

แม้ซูจื่ออวี๋จะไม่ค่อยเข้าใจตำแหน่งในราชสำนักมากนัก แต่กลับรู้ว่าตำแหน่งผู้ตรวจการฝ่ายซ้ายต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

เขาได้รับความไว้วางใจจากฝ่าบาทอย่างมาก ดวงตาคู่นั้นเอาแต่จ้องขุนนางผู้กระทำผิด หากพวกขุนนางไม่ระวังก็จะถูกผู้ตรวจการร้องเรียน โทษสถานเบาคือลดตำแหน่ง โทษสถานหนักคือถอดถอนจากตำแหน่ง กระทั่งอาจถูกบันทึกชื่อไว้ในพงศาวดาร

บุคคลที่เหล่าขุนนางทั้งหลายไม่อยากล่วงเกินก็คือผู้ที่อยู่ในตำแหน่งผู้ตรวจการ

แม้จวินมู่เหนียนจะไม่กลัวผู้ตรวจการ แต่เขากลัวความยุ่งยาก

จวินมู่หลานกับผู้ตรวจการฝ่ายซ้ายมารวมตัวกัน ไม่ได้แค่จะสืบคดีอย่างโปร่งใสเท่านั้น จุดประสงค์ของพวกเขา คือหาความผิดของอ๋องฉินจากคดีนี้ เพื่อหาข้ออ้างริดรอนสิทธิ์ทางทหารที่อยู่ในมือจวินมู่เหนียน

แม้จะแย่งไปไม่ได้ทั้งหมด ทว่าเล็กๆน้อยๆก็ยังดี

ภายในเวลาสั้นๆไม่กี่อึดใจ ความคิดของจวินมู่เหนียนโลดแล่นไปหลายร้อยตลบ หลังจากครุ่นคิดเขาจึงเอ่ยขึ้น

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ถ้างั้นก็ไปดูศพพร้อมกันเถอะ”

จวินมู่หลานยื่นมือออกไปปขวางหน้าจวินมู่เหนียนเอาไว้ พร้อมหัวเราะเสียงเย็น

“ช้าก่อน เจ้าเจ็ด หันหรูเฟิงเป็นศิษย์น้องของเจ้า เจ้าไม่ควรจะเว้นระยะหรือ? แล้วไหนจะพระชายาอ๋องฉินที่อยู่ข้างเจ้า เป็นเพียงสตรีนางหนึ่ง จะเข้าไปในศาลาว่าการได้อย่างไร อย่าทำให้เสียกฏระเบียบ!”