ตอนที่ 630 เซวียนชางกลับจากเจียงหนาน

หันหรูเฟิงถูกปล่อยออกมา ทำให้ทุกคนโล่งอก

หลังจากทุกคนกลับไปที่จวนอ๋องฉิน แล้วได้รับรู้เรื่องราวที่ซูจื่ออวี๋ชันสูตรศพ ต่างพาอุทาน

จวินมู่เยว่เอ่ยขึ้นด้วยความดีใจ

“อาซ้อน้อย ท่านเก่งกาจเหลือเกิน!”

มุมปากซูจื่ออวี๋กระตุก นางไม่ได้ดีใจเหมือนหันหรูเฟิง

การสืบคดีในสมัยโบราณหละหลวม เทคนิคล้าหลัง ส่วนมากใช้การคาดเดาเป็นหลัก หลักฐานเป็นรอง ทำให้นางสบโอกาสช่วยหันหรูเฟิงออกมา

หากไปคิดดูให้ถี่ถ้วน ความจริงหลักการของนาง ก็ใช่ว่าจะแน่นหนา

อย่างเช่นคนที่ถือมีดด้วยมือซ้าย มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะใช้มีดได้ด้วยมือทั้งสองข้าง แค่ข้อนี้ก็ไม่หนักแน่นพอแล้ว

ทว่าเศษเนื้อที่อยู่ในบาดแผลกลับเป็นหลักฐานชั้นดี เคอจิงหัวถูกทำร้ายสองครั้งจริงๆ

ซูจื่ออวี๋หันมองหันหรูเฟิงที่ก้มหน้าอย่างสำนึกผิด พร้อมเอ่ยถาม

“ตอนเจ้าอยู่ในสำนักฝูอี่ ไม่เห็นผู้ใดที่น่าสงสัยใช่หรือไม่?”

หันหรูเฟิงพยักหน้า

“ไม่เคยเห็น”

ซูจื่ออวี๋เอ่ยปาก

“คาดว่าคนร้ายตัวจริงก็ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเจ้าจะปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน เพื่อให้หนีรอดเขาจึงผลักเจ้าไปหาศพ พร้อมทั้งจุดไฟในห้องให้สว่างไปด้วย เมื่อสภาพแวดล้อมที่มืดมิดสว่างขึ้นฉับพลัน ดวงตาของคนเราต้องสร้างความคุ้นเคยสักครู่ คนร้ายจึงอาศัยจังหวะนี้หนีไป เจ้าแค่โชคไม่ดีที่เจอกับนักเรียนที่ไปส่งอาหารพอดี จึงกลายเป็นแพะรับบาป”

หันหรูเฟิงมองจวินมู่เหนียนอย่างสำนึกผิด

“ศิษย์พี่รอง ข้าขอโทษด้วย ข้าเป็นคนทำให้เสียเรื่องเอง ข้ารู้ว่าเคอจิงหัวสำคัญกับพวกท่านมาก”

จวินมู่เหนียนไม่ตอบรับ ผิดก็คือผิด เขาไม่ได้พูดง่ายเหมือนซูจื่ออวี๋

จวินมู่เหนียนกำลังจะเอ่ยปากลงโทษหันหรูเฟิง ซูจื่ออวี๋กลับรีบบอกว่า

“เรื่องนี้ไม่โทษเจ้า มีคนต้องการสังหารเขา ต่อให้เจ้าไม่ไป เขาก็ต้องตายอยู่ดี หากจะโทษ ต้องโทษข้า ข้า...บางทีข้าไม่ควรจะสืบเรื่องคดีของตระกูลหรวนต่อไป เพราะมีคนคอยขวางทางข้าและสังหารคนบริสุทธิ์ไปเรื่อยๆ”

จวินมู่เหนียนเห็นซูจื่ออวี๋สลด จึงหันมองจวินมู่เยว่กับหันหรูเฟิง ทั้งสองขอตัวลาไปก่อนอย่างรู้ใจ เพียงพริบตาภายในห้องหนังสือจึงเหลือเพียงจวินมู่เหนียนกับซูจื่ออวี๋สองคนเท่านั้น

จวินมู่เหนียนลุกขึ้นยืนจากบนรถเข็น แล้วเดินไปตรงหน้าซูจื่ออวี๋ ยื่นมือไปจับมือนางเอาไว้