ตอนที่ 634 ไม่ชอบเสื้อผ้าสีแดงสวยงามแต่ชอบการสู้รับ

หลังจากที่หนานหยวนหรัวจากไป ฉู่อวิ๋นหยางก็กลับตำหนักรับรองด้วยสีหน้าพึงพอใจมาก

ฉงซานเอ่ยถามว่า “รัชทายาท ได้ผลหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

ฉู่อวิ๋นหยางเลียมุมปากแล้วพูดว่า “สตรีในหนานเจียงต่างจากที่เป๋ยฉู่จริงๆ แค่น่าเสียดาย จิ๊ๆๆ ที่เคยถูกคนอื่นใช้มาแล้ว”

มุมปากของฉงซานกระตุก ได้ผลที่เขาหมายถึงไม่ใช่เรื่องบนเตียง

ฉงซานครุ่นคิดแล้วก็ถามว่า “องค์รัชทายาทสง่างาม องค์หญิงหนานเจียงชื่นชมท่านมานานแล้ว จะต้องยอมช่วยท่านอย่างเต็มที่แน่นอน รัชทายาทมาที่ตงโจวในครั้งนี้ทำอะไรก็ราบรื่นแน่นอน”

พูดดีใครก็อยากฟัง ฉู่อวิ๋นหยางก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เขาพูดอย่างอารมณ์ดีว่า “มันแน่อยู่แล้ว เจ้าไปเตรียมของขวัญ พรุ่งนี้พวกเราไปจวนอ๋องสี่กัน”

ฉงซานจึงพูดอย่างสงสัย “ท่านอ๋องสี่ก็เป็นพี่ชายแท้ๆ ขององค์หญิงสิบเอ็ด เกรงว่าคงไม่ยอมพบรัชทายาทง่ายๆ”

ฉู่อวิ๋นหยางเอ่ยว่า “วางใจเถอะ ข้าไม่ได้จะไปเจรจาเรื่องแต่งงานกับเขา แต่จะนัดเขาไปล่าสัตว์ที่เขาลั่วเสีย ได้ยินว่าในบรรดาองค์ชายทุกคน เขาคือคนเดียวที่ชอบล่าสัตว์ที่สุด”

“รัชทายาทจะไปล่าสัตว์หรือพ่ะย่ะค่ะ?” เสียงของเสวี่ยเฉิงอันจู่ๆ ก็ดังขึ้นด้านหลังคนทั้งสอง

ฉู่อวิ๋นหยางก็หันไปมองเสวี่ยเฉิงอัน พบว่าสีหน้าของเขาดีขึ้นมากแล้ว จึงเอ่ยว่า “เป็นยังไงบ้าง?”

เสวี่ยเฉิงอันก็เอ่ยว่า “ขอบพระทัยรัชทายาทที่ทรงห่วงใย ข้าน้อยไม่เป็นอะไรแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ฉู่อวิ๋นหยางพยักหน้าแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ข้าให้โอกาสเจ้าชดใช้ความผิดที่คราวก่อนเจ้าทรยศข้าไปช่วยซูจื่ออวี๋ เห็นแก่เจ้าที่เอาอำพันไหมน้ำแข็งมาให้ข้า เรื่องนี้ก็จะแล้วกันไป ครั้งนี้ข้าจะไปล่าสัตว์ที่เขาลั่วเสีย เจ้าต้องเชื่อฟังข้าทุกอย่างเข้าใจหรือไม่?”

เสวี่ยเฉิงอันรู้สึกอย่างฉับไวถึงแผนการชั่วร้าย ดูท่าแล้วการล่าสัตว์ครั้งนี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น