ตอนที่ 640 อะไรนุ่มมาก

ซูจื่ออวี๋ทนสายตาที่ร้อนแรงของจวินมู่เหนียนไม่ได้ รีบหันหลังแล้วหนีไปทันที

จวินมู่เหนียนเห็นเงาหลังของซูจื่ออวี๋จากไปแล้วถึงได้เก็บสายตากลับมา แล้วมองไปที่มือของตน

จวินมู่เหนียนก็บีบมือของตน แล้วเอ่ยกับตนว่า “นุ่มจัง...”

“ฮ่าๆๆๆ!” เสียงหัวเราะของจวินมู่เหนียนดังขึ้นที่นอกประตู เขาเดินเข้ามาขณะที่เอ่ยว่า “พี่เจ็ด พูดอะไรของท่านน่ะ อะไรนุ่มจัง? ท่านกำลังพูดถึงพี่สะใภ้เจ็ดอยู่หรือ? ข้าเห็นนางวิ่งหน้าแดงออกไป หรือว่าพี่เจ็ดรังแกนางหรือ?”

จวินมู่เหนียนขมวดคิ้วเล็กน้อย สงสัยว่าจวินมู่เยว่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ เหตุใดเขาถึงไม่ได้สังเกต แน่สิสติของเขาอยู่ที่ซูจื่ออวี๋

จวินมู่เหนียนกระแอมไอแล้วถามอย่างเขินอาย “มีเรื่องอะไร?”

จวินมู่เยว่เลิกคิ้วแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “พี่เจ็ด ข้าได้ข่าวที่น่าสนใจมากหนึ่งเรื่อง”

เมื่อจวินมู่เหนียนเห็นท่าทีเจ้าเล่ห์ของจวินมู่เยว่ เขาก็รู้ว่าไม่ใช่เรื่องร้ายแน่นอน จวินมู่เหนียนจึงกล่าวว่า “เจ้ารีบพูดเรื่องที่เจ้าจะพูดเถอะ อย่ามัวลีลา”

จวินมู่เยว่เดินไปที่โต๊ะ ค้ำสองโต๊ะด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วมองไปที่จวินมู่เหนียน เอ่ยกระซิบว่า “หญิงงามจอมอันธพาลขี่ม้าเหล็กเข้ามาในตงโจวแล้ว”

จวินมู่เหนียนมองจวินมู่เยว่ด้วยสีหน้าสงสัย ชั่วขณะนั้นคิดไม่ออกว่า “หญิงงามจอมอันธพาลขี่ม้าเหล็ก” ที่เขาว่าคือใคร

จวินมู่เยว่เห็นสีหน้างุนงงบนใบหน้าของจวินมู่เหนียนจึงพูดออกมาว่า “จิ๊ พี่เจ็ด ท่านจำไม่ได้หรือ? ก็น้องสาวของฉู่อวิ๋นหยาง ฉู่อวิ๋นฉิงองค์หญิงแห่งเป๋ยฉู่อย่างไรเล่า! นางถูกฮ่องเต้และฮองเฮาเลี้ยงดูประคบประหงมราวกับไข่ในหิน แทบจะเทิดทูนเหนือฟ้าอยู่แล้ว”

จวินมู่เยว่ก็พูดต่อว่า “นางเพิ่งเข้ามาที่เมืองชายแดน จะว่าไปก็บังเอิญ จริงๆ แล้วร่องรอยของนางลึกลับมาก แต่นางไม่ได้มีประสบการณ์ในยุทธภพมากมาย น่าจะเลือกโรงเตี๊ยมเพื่อซ่อนตัว แต่บังเอิญเลือกจุดที่เป็นสายข่าวให้กับหอหว่างเซิงของพวกเรา มีลูกน้องจำหน้าตาของนางได้ เลยส่งข่าวกลับ ตอนนี้ก็เพิ่งเดินทางเข้าแคว้นของเราแล้ว หากจะเดินทางเข้าเมืองหลวงก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามเดือน”