ตอนที่ 649 นี่มันถ้อยคำโหดเหี้ยมอะไรกัน?

ในอีกด้านหนึ่ง จวินมู่เยว่เดินออกมาไกล ๆ กับอ๋องห้าและหก ไม่เสียมารยาทดูและไม่เสียมารยาทฟัง

จวินมู่หลานโกรธมากจนกลับไปที่กระโจมของตัวเอง เขาต้องการให้หนานหยวนรัวมาเพื่อระบายความโกรธ แต่เขากลับถูกสาวใช้ของหนานหยวนหรัวมาขัดขวางโดยบอกว่าหนานหยวนหรัวมีรอบเดือน ไม่สะดวกที่จะรับใช้เขา โชคไม่ดีเลย

ด้วยความสิ้นหวัง จวินมู่หลานทำได้เพียงปล่อยให้ซูจื่อเยียนเข้ามาในกระโจมเพื่อรับใช้เขา

ทางฝั่งของฉู่อวิ๋นหยาง เขากัดฟัน ถ่มน้ำลายและก่นด่าเสียงเบา “นังสตรีสำส่อน เสียงร้องของเจ้าน่ารำคาญนัก”

ฉู่อวิ๋นหยางสะบัดแส้ขี่ม้าและเดินเข้าไปในป่าลึก

เมื่อเห็นสิ่งนี้เสวี่ยเฉิงอันก็ส่ายหัวเล็กน้อยและกลับไปที่กระโจมของตัวเอง

……

และซูจื่ออวี๋ซึ่งถูกฉินอ๋องบีบนวดไหล่และหลัง อยู่นั้น ไม่รู้ว่าตัวเองส่งผลกระทบที่น่าตกใจต่อภายนอกอย่างไร

ทุกคนได้ยินเพียงเสียงการสนทนาที่น่าเหลือเชื่อดังออกมาจากกระโจมของฉินอ๋องเป็นเวลานานกว่าหนึ่งชั่วยาม

ฝ่าบาทฉินอ๋องถามว่า “สบายหรือไม่?”

ชายาฉินอ๋องตอบเบา ๆ “อืม สบาย แรงขึ้นอีกนิด”

ฝ่าบาทฉินตรัสถามว่า “เช่นนี้หรือ? หรือแรงอีกนิด?”

ชายาฉินอ๋องร้องออกมา “โอ้ย แรงเกินไปแล้ว โปรดอ่อนโยนกว่านี้”

ฝ่าบาทฉินหัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “แม่สาวน้อยช่างเอาใจยาก แบบนี้ดีกว่านี้หรือไม่? หรืออยากได้เร็วขึ้น?”

ชายาฉินอ๋องตอบด้วยความพึงพอใจ “อืม เร็วกว่านี้อีกนิด”

ฉินอ๋องถามเสียงนุ่ม “ความสามารถของข้าเป็นอย่างไรบ้าง?”

ชายาฉินอ๋องพยายามยกยอเขาอย่างไม่ลดละ “ท่านอ๋องความสามารถล้ำเลิศ ยากที่จะเจอและหาจับตัวได้”

……

ทุกคนตกอ้าปากเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงและอึ้ง ทั้งหมดนี้เป็นคำพูดป่าเถื่อนอะไรกันนี่ พวกเขาฟังหรือ? จะถูกฉินอ๋องปิดปากในภายหลังหรือไม่? !