ตอนที่ 651 กับดักของจวินมู่ฉง

อานเป่ยเยว่ชักมือของนางกลับและมองดูจวินมู่ฉงด้วยความระแวง แม้ว่านางจะเป็นผู้หญิง แต่เจ้าก็ไม่ได้เพิกเฉยต่อโลกนี้ นางรู้ดีว่าจวินมู่ฉงคิดอย่างไรกับนาง

อานเป่ยเยว่เม้มริมฝีปากของเจ้าและส่งเสียงหึอย่างเย็นชา “ไม่อยากช่วยก็ช่างเถอะ ข้าเองก็มีวิธีของข้า หึ!”

หลังจากสิ้นคำเสียง อานเป่ยเยว่ก็ลุกขึ้นและเดินไป นางคิดว่าคราวนี้จวินมู่ฉงจะจับมือนางและทำตามใจนางต่อ แต่ครานี้จวินมู่ฉงไม่ได้จับนางไว้

จวินมู่ฉงไม่มองนางเลยด้วยซ้ำ เขาแค่ยกยิ้มมุมปากหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า “ทำให้ซูจื่ออวี๋และเทียนชิงเป็นชู้กัน แบบนี้ไม่น่าตื่นเต้นกว่าหรือ? พระชายาผู้สูญเสียความบริสุทธิ์และหมารับใช้ที่ทำให้เจ้านายมีมลทิน ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว...”

อานเป่ยเยว่หยุดฝีเท้า เพียงได้ยินสิ่งที่จวินมู่ฉงพูด มันก็ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา หากนางสามารถเห็นภาพแบบนั้นได้จริง มันคงจะบรรเทาความชิงชังของนางลงได้มาก!

อานเป่ยเยว่รีบหันกลับมา และย่อตัวลงนั่งข้างจวินมู่ฉง นางจับแขนของเขาด้วยมือทั้งสองข้าง และถามด้วยความร้อนใจ “พี่ฮวายหรง เจ้าทำเรื่องนี่ได้จริงเหรอ? เจ้าช่วยข้ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวได้หรือ”

จวินมู่ฉงมองอานเป่ยเยว่และพูดด้วยรอยยิ้มครึ่งหนึ่ง “พี่ฮวายหรงเคยโกหกเจ้าหรือ?”

อานเป่ยเยว่ตอบทันที “ไม่เคยโกหกแม้แต่น้อย! ถ้าเช่นนั้นบอกข้ามาว่าต้องทำอย่างไร?”

จวินมู่ฉงหันหน้าไปทางแม่น้ำแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเรามาดูกันว่า ข้าจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง”

อานเป่ยเยว่กัดริมฝีปากของนางและมองจวินมู่ฉง โดยรู้ว่าหากนางไม่ปล่อยให้เขาเอาเปรียบ เขาจะไม่ช่วยอย่างแน่นอน

อานเป่ยเยว่กัดฟันและทำใจก่อนจะโน้มไปข้างหน้าเพื่อจูบจวินมู่ฉงบนใบหน้า

จูบจากหญิงสาวสวยควรจะเป็นสิ่งสวยงามในโลกนี้ แต่ในตอนนี้จวินมู่ฉงกลับไม่รู้สึกมีความสุขเลย

เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าอานเป่ยเยว่จะเอาตัวเข้าแลกเพื่อโยนจวินมู่เหนียน เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าขอบเขตของอานเป่ยเยว่อยู่ที่ไหนกันแน่

จวินมู่ฉงแสร้งทำเป็นไม่สนใจและเยาะเย้ย “แค่นี้?”