ตอนที่ 685 ไม่ได้โกรธแต่หึง

จวินมู่เหนียนตะลึงงันกับคำถามของซูจื่ออวี๋!

ใช่ เขาอยากจะพูดหรือ? เขาพูดได้หรือ? เขาจะพูดอย่างไร?

ซูจื่ออวี๋เอ่ยเบาๆ “สัญชาตญาณของข้าบอกข้าว่าตราพยัคฆ์หยกขาวเป็นความทรงจำที่ไม่ดีของท่านอ๋อง ท่านอ๋องต้องไม่อยากพูดถึงมันแน่ ในเมื่อท่านอ๋องไม่อยากพูดถึง ข้าก็ไม่จำเป็นต้องไปถามถูกหรือไม่?”

จวินมู่เหนียนถามอย่างหดหู่ “เจ้าไม่เป็นห่วงเรื่องของข้าเลยสักนิดหรือ? ไม่สนใจสักหน่อยเลยหรือ?”

ซูจื่ออวี๋พูดอย่างจนใจ “ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ท่านอ๋องเล่าให้ข้าฟังสิ”

จวินมู่เหนียนพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง ริมฝีปากของเขาเม้มแน่น มือที่กอดซูจื่ออวี๋อยู่ก็ค่อยๆ แน่นขึ้น เขาพยายามจะแสดงความบริสุทธิ์ใจ ก็พบว่าตนพูดไม่ออกจริงๆ

ในเวลานี้ จู่ๆ จวินมู่เหนียนนึกถึงเรื่องที่ซูจื่ออวี๋พูดก่อนหน้านี้ได้ “ทุกคนมีความลับของตัวเอง ทุกคนต่างก็มีทางเลือกสุดท้ายของตัวเอง ทุกคนมีขอบเขตของตัวเอง ข้าร่วมมือกับท่านอ๋อง ส่งเสริมซึ่งกันและกันให้สำเร็จ เงื่อนไขก่อนหน้านี้ก็คือการยืนอยู่ในขอบเขตของตัวเอง ไม่ทำลายขอบเขตนั้น ไม่ไปรบกวนอีกฝ่าย เพียงแค่ปฏิบัติต่อกันอย่างเงียบๆ แบบนี้ก็พอแล้วไม่ใช่หรือ?”

จวินมู่เหนียนหลับตาแล้วถอนหายใจอย่างหนักหน่วง ต้องพูดเลยว่า ในเวลานี้ตอนนี้เขาถูกคำพูดของซูจื่ออวี๋โน้มน้าวแล้ว

บางทีการไม่ทำลายขอบเขตของกันและกันอาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการอยู่ด้วยกัน

จวินมู่เหนียนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย จูบผมของซูจื่ออวี๋ก่อนจะเอ่ยเบาๆ “เจ้าพูดถูก ข้ามีอาการป่วยทางอารมณ์ ในเมื่อเจ้าเป็นหมอของข้า เจ้าช่วยรักษาข้าได้หรือไม่”

ซูจื่ออวี๋ตะลึงงันอยู่ครู่หนึ่ง นางไม่คิดว่าจวินมู่เหนียนจะยอมใจอ่อน ชั่วขณะนั้น ในใจของนางเริ่มหดหู่ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่จางหาย

ท่านอ๋องผู้สูงส่ง ปกติมักจะยโสโอหัง อยู่ๆ ก็เปลี่ยนไปเป็นคนอ่อนโยนขี้น้อยใจ ทำให้คนโกรธไม่ลง

ซูจื่ออวี๋เม้มปากแล้วพูดว่า “ข้าแก้พิษให้ท่านอ๋องเพื่อแลกกับความช่วยเหลือจากอำนาจของท่านอ๋องฉิน ให้ข้ารักษาอารมณ์ นั่นเป็นราคาที่อยู่นอกเหนือจากนั้น”

จวินมู่เหนียนหัวเราะและพูดว่า “ไม่ว่าจะราคาเท่าไหร่ ข้าก็ไม่ขอต่อราคา”