ตอนที่ 698 โจรขโมยดอกไม้?

ซูจื่ออวี๋ยิ้มแล้วพูดว่า “อาจเป็นไปได้ ข้าแค่คาดเดา”

ซูจื่ออวี๋รับชามโจ๊กสีขาวจากเทียนชิงแล้วยื่นให้จวินมู่เหนียนก่อน

จวินมู่เหนียนรับโจ๊กขึ้นมาและเงยหน้าขึ้นมองซูจื่ออวี๋ที่ยังคงคุยกับจวินมู่เยว่อยู่ ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ว่านางผู้นี้ไม่ได้ไม่ใส่ใจเหมือนท่าทีที่แสดงออก

นางเป็นคนช่างคิด ช่างสังเกต และมีเหตุผล และแทบไม่เคยทำอะไรโง่ ๆ เลย ถ้านางเป็นคู่ต่อสู้ คงเป็นเรื่องยากมากที่จะรับมือ

เอ๋? ไม่ถูกต้อง มีบางครั้งที่นางโง่ นั่นคือตอนที่เขากดนางลงและแกล้งนาง

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ฝ่าบาทฉินอ๋องก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดี

จวินมู่เยว่สังเกตเห็นรอยยิ้มที่หายากจวินมู่เยว่จึงพูดหยอกเย้าทันที “หืม? พี่เจ็ดคิดอะไรอยู่ถึงยิ้มอย่างอัปลักษณ์เช่นนี้?”

จวินมู่เหนียนหุบยิ้มทันที เขากลอกตาให้จวินมู่เยว่และพ่นคำพูดไม่รู้ร้อนรู้หนาวใส่ “หลายเรื่อง!”

จวินมู่เยว่หัวเราะคิกคักและพูดด้วยความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น “หึหึ ข้ารู้ว่าทำไมพี่เจ็ดถึงหัวเราะ ที่พี่เจ็ดกำลังหัวเราะเพราะพี่สี่กำลังโชคร้าย ถ้าอานชินอ๋องรู้ว่าพี่สี่แตะแก้วตาดวงใจของเขา อานชินอ๋องต้องไม่ไว้ชีวิตเขาแน่นอน อย่าว่าแต่เขาเลย ข้าเกรงว่าพี่รองเองก็จะโดนไปด้วย”

เมื่อเห็นแบบนี้ซูจื่ออวี๋ก็รีบพูดว่า “ท่านอ๋องแปด ภัยพิบัติออกทางปาก โปรดอย่าพูดมากหากยังไม่มีหลักฐาน”

จวินมู่เยว่ชะงักอยู่ครู่หนึ่ง เขาเกาหัวและพูดด้วยความสงสัยว่า “เราจะปล่อยให้พวกเขาเป็นแบบนี้เหรอ?”

ซูจื่ออวี๋ยักไหล่และพูดว่า “ความลับไม่มีในโลก หากพวกเขากำลังมีความสัมพันธ์กันจริง ๆ ไม่ช้าก็เร็วมันก็จะถูกเปิดเผย เหตุใดท่านต้องเอาตัวเข้าไปเกี่ยว มาเถอะ รีบกินข้าว!”

จวินมู่เยว่รับโจ๊กจากมือของซูจื่ออวี๋และกินมัน บนใบหน้าของเขามีแต่ร่องรอยความเสียใจ

ซูจื่ออวี๋ถามว่า “ท่านได้ทำตามทุกอย่างที่ข้าขอให้เจ้าทำหรือยัง?”

จวินมู่เยว่พยักหน้าและกล่าวว่า “พี่สะใภ้ไม่ต้องเป็นห่วง เฟยเยี่ยนเก่งวิชาตัวเบามาก เขาจะมีเวลาไปที่ตำบลลั่วเสียเพื่อเตรียมกองกำลังไว้แล้ว รอแค่พี่สะใภ้ไปทำการแสดงดี ๆ ออกมาเท่านั้น”

ซูจื่ออวี๋พูดด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว “แค่เตรียมพร้อม ข้าไม่ได้จะทำร้ายใคร”