ตอนที่ 700 เป็นบ้าไปแล้ว

ดังนั้นเมื่อทุกคนเข้าไปในโรงเตี๊ยม อานเป่ยเยว่แทบรอไม่ไหวที่จะไปพบจวินมู่ฉง

จวินมู่ฉงกำลังผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่นั้น เมื่อเขาเห็นว่าอานเป่ยเยว่มาหาเขา เขาไม่มีความสุข แต่กลับมีความกังวลขึ้นมาแทน

เมื่อคืนเขาคึกคะนองจนเล่นเยอะเกินไปหน่อย มันทำให้อานเป่ยเยว่กรีดร้องขึ้น ตอนนี้มานึกดูแล้วมันเสี่ยงเกินไปจริง ๆ

ตอนนี้ทุกคนเพิ่งมาถึงโรงเตี๊ยมและต่างอาบน้ำชำระร่างกาย แต่จู่ ๆ อานเป่ยเยว่ก็มาที่ห้องของเขา มันเอิกเกริกเกินไป

จวินมู่ฉงกล่าวว่า “เจ้ากลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน มีเรื่องอะไร พวกเราค่อยคุยทีหลัง”

อานเป่ยเยว่พูดอย่างรีบร้อน “ช้ากว่านี้ไม่ได้แล้ว เราจะพักที่นี่หนึ่งคืน เราจะพลาดโอกาสนี้ไม่ได้!”

จวินมู่ฉงมองอานเป่ยเยว่ด้วยความสงสัยและถามว่า “เจ้าจะทำอะไร?”

อานเป่ยเยว่เข้ามาในห้องและปิดประตูก่อนจะพูดอย่างกระตือรือร้น “พี่ชายฮวายหรง ท่านได้ยินข่าวลือในเมืองนี้หรือไม่?”

จวินมู่ฉงมองอานเป่ยเยว่อย่างสงสัย เขาพูดด้วยความฉงนว่า “ข้าได้ยินแล้ว แล้วมันยังไง?”

อานเป่ยเยว่กล่าวว่า “พี่ฮวายหรง เจ้ากังวลที่จะลงมือกับซูจื่ออวี๋เพราะกลัวจะถูกจวนฉินอ๋องแค้นใช่หรือไม่? ตอนนี้มีโอกาสดีแล้ว คืนนี้ท่านหาคนปลอมตัวเป็นโจรขโมยดอกไม้ทำและลักพาตัวซูจื่ออวี๋ไปฆ่าเขาและฝังนางไว้ที่ใดก็ได้ จวนฉินอ๋องฉินจะได้จับโจรขโมยดอกไม้ ยังไงก็สาวมาไม่ถึงตัวท่าน!”

จวินมู่ฉงคิดว่าอานเป่ยเยว่คงจะบ้าไปแล้วจริง ๆ จวินมู่เหนียนเป็นคนโง่หรือ? ซูจื่ออวี๋และจวินมู่เหนียนแทบจะแยกจากกัน แม้ว่าโจรขโมยดอกไม้จะไปขโมยซูจื่ออวี๋จริง ๆ แต่ก็คงไม่สามารถเอาชนะจวินมู่เหนียนได้