ตอนที่ 711 น้ำท่วมเมืองลั่วเสีย

ปลายนิ้วขวาของป๋ายหลี่เชียนซางถ่ายเทพลังเจินชี่ เปลี่ยนพลังเจินชี่ให้กลายเป็นมีด กรีดรอยสักนั้น ในขณะที่เลือดไหลออกมาจากรอยสัก ป๋ายหลี่เชียนซางดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน พลังเจินชี่อันทรงพลังในร่างกาย สามารถแบ่งอากาศออกมาได้เป็นสองส่วน

ในเวลาเดียวกัน บ่อน้ำพุร้อนขนาดเล็กใหญ่ในเมืองลั่วเสียก็เริ่มเดือด

......　

ซูจื่ออวี๋และพวกยังคงนั่งอยู่ในโรงเตี๊ยมเพื่อรอข่าว อยู่ๆ จวินมู่เยว่ก็ยืนขึ้นและพูดด้วยความประหลาดใจ “พี่เจ็ด...”

จวินมู่เหนียนหันไปมองถ้วยชาที่มีระลอกคลื่นน้ำอยู่บนโต๊ะ และพูดด้วยความสงสัยเล็กน้อยว่า “ใคร กำลังภายในมากเช่นนี้”

คนที่ไม่มีวรยุทธ์ จะไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของอากาศรอบตัว เช่นกลุ่มสตรีอย่างซูจื่ออวี๋

คนที่มีวรยุทธ์ปานกลาง ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมาก อย่างเช่นจวินมู่หลาน และท่านอ๋องห้าท่านอ๋องหก

ยิ่งเป็นคนที่มีวรยุทธ์สูง ก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังเจินชี่

เสวี่ยเฉิงอันเอ่ยว่า “ทุกคนต้องระวังตัวให้มาก ในเกรงว่าอาจจะมีผู้ทรงพลังมาที่เมืองนี้”

ฉู่อวิ๋นหยางก็เปลี่ยนความเย่อหยิ่งในวันธรรมดา ขมวดคิ้วกล่าวว่า “พลังเจินชี่ที่กดดันเช่นนี้ ในโลกมียอดฝีมือขนาดนี้เชียวหรือ? เหตุใดถึงได้ซ่อนตัวอยู่ในเมืองลั่วเสียเล่า?”

จวินมู่เยว่ก็เอ่ยว่า “เขาดูซ่อนตัวหรือ? พลังเจินชี่มากขนาดนี้ เหมือนจะพลิกฟ้าพลิกดิน”

เมื่อทุกคนได้ยินอย่างนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะตึงเครียดขึ้นมา เพราะไม่มีใครรู้ว่า คนผู้นี้เป็นมิตรหรือศัตรู

ขณะที่ทุกคนกำลังเครียดอยู่นั้น อยู่ๆ ในห้องก็มีเสียงน้ำไหล เสียงจ๊อกๆ เบาๆ ได้กลายเป็นลำธาร และลามมาจากหลังเรือนมาในโรงเตี๊ยม

ซูจื่ออวี๋ก้มหน้ามอง แล้วเอ่ยอย่างสงสัย “น้ำพวกนี้มาจากไหนกัน? ไอร้อนที่พวยพุ่งขึ้นมาเช่นนี้ หรือว่าจะมาจากบ่อน้ำพุร้อนด้านหลัง?”

จวินมู่เยว่เอ่ยอย่างประหลาดใจว่า “บ่อน้ำพุร้อนล้นออกมาได้อย่างไร?” เมื่อจวินมู่เยว่พูดจบแล้ว ก็เดินไปที่ห้องครัวด้านหลัง เมื่อเปิดประตูหลังครัว เสียงน้ำก็ดังขึ้น กางเกงเปียกเพราะกระแสน้ำ

จวินมู่เหนียนเห็นเช่นนั้น ก็โอบซูจื่ออวี๋มานั่งบนตัก จากนั้นก็ตะโกนว่า “ขึ้นไปบนหลังคา”