ตอนที่ 722 พบกับคุณชายชุดขาวอีกครั้ง

จวินมู่ฉงพาคนออกไปสำรวจทั้งวัน แต่กลับไม่มีความคืบหน้าใดเลย เขาเห็นเพียงศพที่กระจัดกระจายอยู่ใกล้ประตูเมือง

ศพถูกตัดออกเป็นชิ้น ๆ และแช่ไว้ในน้ำจากเมื่อคืน มันยากที่จะแยกแยะหน้าตา มีเพียงสิ่งเดียวที่มองออกออกคือรองเท้า ซึ่งเป็นของทหารค่ายหลงอู่

หลังจากฉงซานระบุตัวตนได้แล้ว เขาก็แน่ใจว่าเขาคงเป็นคนที่ไปหาชายชราหลังค่อมเพื่อทำอะไรบางอย่าง แต่ตอนนี้คนคนนั้นตายไปแล้ว เรื่องที่ว่าเหตุใดจึงจับผิดคน จึงไม่มีทางตรวจสอบได้

และภรรยาของชายชราหลังค่อมก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่รู้ว่านางถูกน้ำท่วมเมื่อคืนพัดไปแล้วหรือนางหนีออกไปเอง

เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูไม่ได้ของจวินมู่ฉง ฉงซานก็พูดด้วยสีหน้าขมขื่น “ท่านอ๋อง เรื่องนี้...เรื่องนี้แล้วมันไปเถอะขอรับ ประการแรกเบาะแสถูกตัดไปหมดแล้ว ประการที่สองหากคนอื่นรู้ว่ามีกองทัพหลงอู่เข้ามาเกี่ยวข้อง ข้าเกรงว่ามันจะเกี่ยวพันมาถึงท่านอ๋อง”

จวินมู่ฉงรู้ว่าสิ่งที่ฉงซานพูดนั้นถูกต้อง แต่เขาไม่อาจกลืนลมหายใจนี้ลงไปได้ นั่นคือหญิงที่เขาชื่นชอบ ตั้งแต่จูบจนกายแนบเนื้อกันครั้งแรก เขาตัดสินใจแล้วว่าอานเป่ยเยว่เป็นสตรีของเขา

อ๋องสี่แห่งต้าโจวผู้มีเกียรติมากไม่สามารถปกป้องสตรีของตัวเองได้ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น

บางทีเขาอาจคาดเดาสิ่งที่จวินมู่ฉงกำลังคิดอยู่ได้ ฉงซานก็รีบพูดว่า “ท่านอ๋อง เรื่องนี้อาจไม่ได้เลวร้ายไปทั้งหมด ตอนนี้องค์หญิงเป่ยเยว่ได้รับบาดเจ็บทั้งทางกายและใจ นี่เป็นเวลาที่ดีที่ท่านอ๋องจะเอาชนะใจของสาวงาม เพียงแค่องค์หญิงเป่ยเยว่เปลี่ยนคำพูดและยอมแต่งงานกับท่านอ๋อง ฝ่าบาทและอานชินอ๋องจะเห็นด้วยอย่างแน่นอน ส่วนชายาฉินอ๋อง...การแก้แค้นของท่าน สิบปีก็ยังไม่สาย ชายาฉินอ๋องไม่รู้วรยุทธ์และนางไม่สามารถอยู่กับฉินอ๋องได้ตลอดเวลา ย่อมมีโอกาสที่จะลงมือ”

จวินมู่ฉงสูดหายใจลึก ๆ เขาพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เจ้าพูดถูก เรื่องนี้จบลงตรงนี้ เจ้าไปตรวจสอบดูว่าชายที่ลักพาตัวเย่ว์เอ๋อร์เมื่อวานนี้และโยนนางทิ้งไว้กลางคันทิ้งร่องรอยไว้หรือไม่ หากพบร่องรอย อย่าได้ไร้มารยาท”

ฉงซานถามด้วยความสงสัย “ท่านอ๋องอยากผูกมิตรกับเขาหรือขอรับ?”

จวินมู่ฉงพยักหน้าและกล่าวว่า “วรยุทธ์ของชายผู้นี้สูงส่งมาก คนมากขนาดนั้นยังไม่สามารถหยุดเขาไว้ได้ แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าเหตุใดเขาถึงจับเย่ว์เอ๋อร์และปล่อยนางไป แต่มีฝีมือต่อสู้เก่งกาจเช่นนี้ ควรดึงให้มาเป็นพวก”

ฉงซานเอ่ยรับคำสั่ง “ขอรับ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!”

——