ตอนที่ 726 การประลอง

เสวี่ยเฉิงอันโค้งคำนับด้วยความเคารพและกล่าวว่า “ข้าทำผิดไปแล้ว ข้าไม่ได้มีความตั้งใจที่จะยึดครองสมบัติแต่อย่างใด ข้าเพียงแค่อยากถามให้ชัดเจนว่าผู้อาวุโสกับเกาะเชียนซานมีความสัมพันธ์กันอย่างไร?”

คุณชายชุดขาวยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ “ไม่มีความเกี่ยวของอันใด”

เสวี่ยเฉิงอันถามต่อว่า “ข้าขอชื่อเสียงเรียงนามของผู้อาวุโสได้หรือไม่?”

คุณชายชุดขาวชี้ไปที่กระบี่ที่ยื่นออกมาแล้วพูดว่า “ข้ามีชื่อเดียวกับมัน เรียกข้าว่าหันชู”

เห็นได้ชัดเจนว่ามันเป็นเพียงนามแฝง

ทุกคนมองหน้ากันโดยไม่รู้ว่าจะจัดการกับยอดฝีมือที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาอย่างไร

จวินมู่หลานกลอกตาเมื่อเห็นแบบนั้น “ผู้อาวุโสหันชูในเมื่อมีชะตาร่วมกัน ผู้อาวุโสยินดีร่วมเดินทางไปกับข้าน้อยหรือไม่? วรยุทธของผู้อาวุโส หากเข้าไปรับหน้าที่ในเมืองหลวงต้องได้เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงและได้รับเบี้ยมหาศาล”

นี่เขาต้องการหาพวกหรือ?

ซูจื่ออวี๋กลอกตาอย่างอดไม่ได้ นางแอบคิดว่าเหตุใดจวินมู่หลานจึงโง่ขนาดนี้ หันชูผู้นี้มีแต่ความหัวแข็งจะเต็มใจไปอยู่กับเชื้อพระวงศ์ได้อย่างไร จวินมู่หลานมีแต่จะถามให้ตัวเองลำบากใจ

และเป็นไปตามที่คาดไว้ หันชูกล่าวว่า “ใครมีชะตาร่วมกับเข้า เจ้าเป็นเด็กน้อยผู้นี้หรือ? ข้าถูกชะตากับเด็กน้อยผู้นี้เท่านั้น”

หันชูเดินเข้าไปใกล้ซูจื่ออวี๋ เขามองนางตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ยิ่งมองเขาก็ยิ่งพอใจ

ซูจื่ออวี๋ฝืนยิ้มและพูดว่า “ขอบคุณที่ผู้อาวุโสเอ็นดูข้า แต่เป็นศิษย์ของท่านไม่ได้จริง ๆ”

ล้อเล่นหรือ ใครจะไปรู้ว่าชายผู้นี้มาจากที่ใด หากตามเขาไป แล้วเขามีเจตนาไม่ดี เกรงว่าตัวนางจะไม่มีโอกาสวางยาพิษเขาด้วยซ้ำ ซูจื่ออวี๋ไม่มีประจบสอพลอเยินยอผู้อาวุโสเพียงเพราะกระบี่หันชูอะไรนั่น

หันชูเคาะขลุ่ยหยกขาวในมือและพูดด้วยความลำบากใจเล็กน้อย “เช่นนี้ควรจะทำอย่างไรดี หากเจ้าไม่ยินดี ข้าก็จะไม่ปล่อยให้พวกเจ้าไป!”

ใบหน้าของทุกคนแข็งทื่อ นี่กลายเป็นการบังคับไปแล้วหรือ?