ตอนที่ 758 กลัวสิ่งใดสิ่งนั้นก็จะมา

เสียงของหนานหยวนหรัวดูออดอ้อนมากผิดปกติ ทำเอาซูจื่ออวี๋ที่ได้ยินอดตัวสั่นเท่าไม่ได้ ปกติแล้วนางก็ไม่ได้พูดแบบนี้ เกิดอะไรขึ้น นางกินยาผิดมาหรือ?

พี่ชายน้องสามอันใดกัน พิลึกจริงๆ

ซูจื่ออวี๋มองจวินมู่เหนียนด้วยความประหลาดใจ ใช้สายตาถาม จวินมู่เหนียนก็ส่ายหน้าเบาๆ เขาเองก็ไม่รู้ว่าหนานหยวนหรัวกับฉู่อวิ๋นหยางเป็นอะไร

แต่เมื่อได้ยินคำพูดนี้แล้ว ก็คิดถึงสิ่งที่เทียนชิงเคยรายงานก่อนหน้านี้ หนานหยวนหรัวมีการนัดพบกันตามลำพัง จวินมู่เหนียนก็เดาความสัมพันธ์ของพวกเขาได้แล้ว

มุมปากของจวินมู่เหนียนกระตุก คิดในใจว่าทั้งสองคนนี้จะสำรวม ไม่ทำเรื่องโง่ๆ ในถ้ำ

แต่ก็ไม่รู้ว่าจวินมู่เหนียนและซูจื่ออวี๋ทั้งสองคนนี้มีโชคร้ายแบบไหนกันแน่ ในใจของทั้งคู่เหมือนกับได้เปิดแสงสว่าง คิดอะไรก็เหมือนจะมาเช่นนั้น

ไม่นานนักเสียงของฉู๋อวิ๋นหยางก็ดังมาจากปากถ้ำ

ฉู่อวิ๋นหยางกล่าวว่า “น้องรั่วเอ๋อร์ล้อเล่นกันแล้ว เปยฉู๋เก่าการล่าสัตว์ ข้าจะไม่เข้าใจเรื่องนี้ได้อย่างไร แต่เพื่อป้องกันไม่ให้รั่วเอ๋อร์เป็นหวัด พวกเราจึงจำเป็นต้องเลือกที่ที่บังลม เจ้าว่าหรือไม่?”

ขณะที่ฉู่อวิ๋นหยางพูดเช่นนี้ ก็พลางคว้าตัวหนานหยวนหรัวเข้ามาในอ้อมกอด

หนานหยวนหรัวที่เหมือนปฏิเสธบ้างไม่ปฏิเสธบ้างก็เอ่ยเสียงออดอ้อน “พี่อสิ๋นหยางครานี้อยากไปหาองค์หญิงสิบเอ็ด แต่ทำไมถึงยังมาพัวพันกับข้าที่นี่เล่า?”

ฉู่อวิ๋นหยางก็อุ้มหนานหยวนหรัวขึ้นมา แล้วเดินเข้าไปในถ้ำ พลางเอ่ยว่า “สวมชุดแล้วย่อมไม่เป็นหวัด อีกเดี๋ยวต้องเปลือยกายก็ยากที่จะป้องการการรุกรานจากลมหนาวได้”

หนานหยวนหรัวก็เอ่ยว่า “ไอ๊โย พี่อวิ๋นหยาง ถ้าท่านอยากกินของในถ้วย ไยต้องนึกถึงของในหม้อด้วยเล่า?”

ฉู่อวิ๋นหยางมองหาที่เรียบๆ แล้ววางหนานหยวนหรัวลง ก่อนจะขึ้นค่อมโดยไม่อธิบายสิ่งใด แล้วพูดอย่างกระตือรือร้น “ข้ากินของในถ้วย ก็นึกถึงของในถ้วย จวินเยว่หร่านในหมอนั้น เป็นเพียงก้อนหินให้ข้าเหยียบเท่านั้น น้องรั่วเอ๋อร์อร่อยถึงเพียงนี้”

ฉู๋อวิ๋นหยางเคลื่อนไหวอย่างกระตือรือร้นและฉีกกระโปรงของหนานหยวนหรัวด้วยการกระตุกเพียงไม่กี่ครั้ง

หนานหยวนหรัวขมวดคิ้ว “จริงๆ เลย ท่านจะรีบร้อนอะไรกัน ทำข้าเจ็บไปหมดแล้ว ถ้าทำเสื้อผ้าสกปรกขึ้นมากลับไปจะอธิบายอย่างไรเล่า?”

ฉู่อวิ๋นหยางเม้มปากยิ้ม แล้วดึงเสื้อชั้นในบนตัวหนานหยวนหรัวออก ลมหนาวพลันจู่โจมเข้ามาทำให้หนานหยวนหรัวร้องเสียงต่ำ “หนาวจัง”