ตอนที่ 78 หาตัวไม่เจอ

จวินมู่เหนียนมองตามสายตาของจวินมู่เย่ว เขาเองก็รู้สึกว่าจวินมู่หลานจากไปอย่างไม่บริสุทธิ์ใจ

แต่จวินมู่หลานบริสุทธิ์ใจหรือไม่ เกี่ยวอะไรกับเขาด้วย? ซูจื่ออวี๋จะมีอันตรายหรือไม่ ก็ไม่เห็นเกี่ยวกับเขาเลย

จวินมู่เหนียนไม่อยากยุ่งเรื่องคนอื่น จึงบอกว่า

“ไปบอกลาเจ้าของบ้าน พวกเราจะออกไปทันที ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่ประตู”

จวินมู่เย่วเข้าใจดี จวินมู่เหนียนไม่อยากมีส่วนร่วมในเรื่องนี้ แต่กลับไม่ได้ขัดขวางเขา

จวินมู่เย่วฉีกยิ้ม แล้วเดินไปหาเสนาบดีซู หลังจากเอ่ยปากบอกลา เขาเข็นจวินมู่เหนียนจากไป

ส่วนอ๋องสี่จวินมู่ฉงหันมองทั้งสองแวบหนึ่ง เห็นว่าพวกเขาเดินออกจากสวนไปแล้ว จึงไม่ได้สนใจและหันไปดูงิ้วต่อ

……

ซูจื่ออวี๋รีบร้อนกลับไปที่เรือนด้านหลังพร้อมสาวใช้ แต่กลับไม่เห็นคุณหนูสี่ซูจื่อเยว่และไม่เห็นสาวใช้ชิวขุยด้วย

เห็นเพียงเก้าอี้ตัวยาวที่มีคราบเลือดติดอยู่ กับบ่าวรับใช้สองคนที่กำลังเก็บกวาดสถานที่

นี่ถึงกับต้องทรมานเชียวหรือ?

หัวใจซูจื่ออวี๋กระตุกวาบ รีบเอ่ยปากถาม

“ชิวขุยเล่า?”

บ่าวรับใช้ส่ายหน้า แสดงให้เห็นว่าเขาไม่รู้

ซูจื่ออวี๋ถามเสียงเข้ม

“คุณหนูสี่เล่า?”

บ่าวรับใช้ยังคงส่ายหน้า เพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่รู้

ซูจื่ออวี๋รู้ว่าภายในจวนเสนาบดีแห่งนี้ ตัวเองไม่มีอำนาจใด แต่กลับคิดไม่ถึงว่าแค่ถามคำถามแค่นี้ยังยากเย็นขนาดนี้

ทันใดนั้นซูจื่ออวี๋ไม่รีรอ รีบวิ่งไปที่เรือนของซูจื่อเยว่ทันที

ต่อให้ซูจื่อเยว่เข้าใจนางผิด โกรธนาง ก็สามารถมาลงที่นางได้เลย แต่ไปลงมือกับชิวขุย มันหมายความว่าอย่างไรกัน

แต่เมื่อซูจื่ออวี๋รีบร้อนวิ่งมาที่เรือนของซูจื่อเยว่นั้น กลับพบว่าที่เรือนของนางไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว

ซูจื่ออวี๋ร้อนใจขึ้นมา คิดในใจว่าซูจื่อเยว่คงไม่ได้พาตัวชิวขุยออกไปจัดการนอกจวนลับๆหรอกนะ?