ตอนที่ 782 ทั้งสองฝ่ายแอบรักกัน

จวินมู่เหนียนส่งเสียงหึอย่างเย็นชาและพูดว่า “ฉินฝานรั่วเป็นอะไร เขาเหมาะสมที่จะให้ชายาของข้าลงมือช่วยเหลือหรือ เจ้าไปหาคนอื่นเถอะ”

ผางอิงมีสีหน้าหนักใจมากยิ่งขึ้น ตำบลลั่วเสียที่อยู่ใกล้กับค่ายมากที่สุดก็ยังอยู่ห่างออกไปหลายวัน ฉินฝานรั่วทรมานมาหลายวันแล้ว ไม่รู้ว่าเขาจะอยู่ถึงหรือไม่

เมื่อเห็นสีหน้าหนักใจของผางอิง ซูจื่ออวี๋ก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากด้านหลังฉากกั้นและพูดว่า “ท่านอ๋อง โปรดอย่าทำให้แม่ทัพผางต้องลำบากใจ ให้ข้าไปดูเถอะ เป็นการออกแรงเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง”

ผางอิงรู้สึกโล่งใจเมื่อได้ยินคำพูดของซูจื่ออวี๋ เขารีบดอ่ยขอบคุณ “ข้าขอขอบคุณที่ชายาฉินอ๋องเมตตา”

ซูจื่ออวี๋กล่าวว่า “แต่ขอพูดจาไม่น่าฟังไว้ก่อน ข้าไม่ชอบให้ใครมามองข้าในตอนที่ข้ากำลังรักษา ภายในกระโจมจะมีเพียงแค่ผู้เจ็บและหมอเท่านั้น”

ผางอิงตกลงอย่างรวดเร็ว เพียงแค่ซูจื่ออวี๋เต็มใจที่จะช่วย สิ่งใดก็ไม่ใช่ปัญหา

หลังจากนั้นไม่นาน จวินมู่เหนียนและซูจื่ออวี๋ ก็มาถึงกระโจมของฉินฝานรั่ว จวินมู่เหนียน รออยู่ด้านนอก เทียนชิงและเซวียนชางเฝ้าอยู่ที่ประตูกระโจมแทนยาม ส่วนซูจื่ออวี๋ได้เข้าไปในกระโจมของฉินฝานรั่วพร้อมกล่องยา

ซูจื่ออวี๋นั่งข้างเตียงของฉินฝานรั่วและยื่นมือไปจับชีพจร เพียงแค่จับชีพจรไปเพียงครู่เดียว ซูจื่ออวี๋แทบจะตัดสินสาเหตุของอาการไม่ได้สติของเขาได้ในทันที

ที่แท้ก็เป็นไข้ ดูเหมือนจะรักษาบาดแผลไม่ถูกวิธีจะทำให้เกิดการอักเสบ

ซูจื่ออวี๋ถอนหายใจ นางรู้สึกทนไม่ได้เล็กน้อย หากนางไม่ได้ต้องการหาโอกาสที่จะอยู่กับเขาเพียงลำพัง จวินมู่เหนียนก็คงไม่ให้หันหรูเฟิง ส่งหมอประจำค่ายออกไป และฉินฝานรั่วก็คงไม่ป่วยหนักเช่นนี้

ซูจื่ออวี๋รีบทำแผลและพันแผลให้ฉินฝานรั่วใหม่ ในตอนสุดท้ายนางได้ให้ยาแก้อักเสบแก่เขา พูดถึงยาแก้อักเสบนี้ มันเป็นยาตะวันตกที่นางนำมาจากยุคปัจจุบันซึ่งมันมีประสิทธิภาพมากกว่ายาต้มโบราณมาก

หลังจากป้อนยาแก้อักเสบให้กับฉินฝานรั่วแล้ว ซูจื่ออวี๋ก็เริ่มทำการฝังเข็มให้กับฉินฝานรั่ว หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป ในที่สุดฉินฝานรั่วก็ฟื้นขึ้นมา

เมื่อเห็นเงาหญิงสาวอยู่ตรงหน้าเขา ฉินฝานรั่วก็พึมพำออกมา “ซิ่งเอ๋อร์…”

ซูจื่ออวี๋เลิกคิ้ว ซิ่งเอ๋อร์?