ตอนที่ 785 เพราะไม่รู้วัฒนธรรมจึงถูกเอาเปรียบ

ซูจื่ออวี๋อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจหลังจากได้ยินคำพูดของฉินฝานรั่ว คุณหนูหรวนผู้นั้นก็คือแม่ของนาง จะแตกต่างได้อย่างไร?

ซูจื่ออวี๋ถามว่า “เจ้ารู้อะไรอีกเกี่ยวกับตระกูลหรวนหรือไม่?”

ฉินฝานรั่วส่ายหัวและพูดด้วยความรู้สึกผิดด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ “พระชายา เรื่องของตระกูลหรวนในตอนนั้นกระทบวงกว้าง ข้าเป็นคนเสียงน้อย ก็…ก็รักตัวกลัวตาย ไม่กล้าพูดแทนตระกูลหรวน วันนี้ในเมื่อพระชายาถามเรื่องนี้ขึ้นมา ข้ารับประกันด้วยหัวของข้าว่าตระกูลหรวนไม่มีทางร่วมมือกับศัตรูและทรยศต่อแคว้น หากพระชายาสามารถ…”

ฉินฝานรั่วต้องการให้ซูจื่ออวี๋ล้างมลทินให้กับตระกูลหรวน แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องง่าย เผยหยวนยังทำไม่ได้ แล้วสตรีชั้นล่างอย่างซูจื่ออวี๋จะทำได้อย่างไร?

ฉินฝานรั่วถอนหายใจ แต่ท้ายที่สุดเขาอดไม่ได้ที่จะขอร้อง

และซูจื่ออวี๋เข้าใจสิ่งที่เขาคิดอยู่ไม่น้อย แต่นางกลับสามารถตอบรับได้

ซูจื่ออวี๋ยืนขึ้นแล้วพูดว่า “เรื่องในวันนี้ระหว่างเจ้ากับข้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น หากวันหนึ่งหยินหยางแยกชัด น้ำลดตอผุด ข้าจะส่งคนมาส่งข้อความถึงเจ้าอย่างแน่นอน มันจะไม่เสียแรงที่เจ้าพูดเพื่อตระกูลหรวนอย่างจริงใจ”

ฉินฝานรั่วคุกเข่าบนเตียงและคำนับให้ซูจื่ออวี๋

หลังจากพูดจบแล้ว เดิมทีนางควรจะออกไป แต่จู่ ๆ ซูจื่ออวี๋ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ นางจึงถามต่อว่า “เหตุใดวันนั้นเจ้าถึงอยู่ที่นั่น ในตอนที่พวกเราถูกฝูงหมาป่าล้อมไว้”

ฉินฝานรั่วคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ข้าเห็นสัญญาณขอความช่วยเหลือที่ส่งมาจากท่านอ๋องที่สี่และองค์หญิงที่สิบเอ็ดจากในค่าย ข้าได้นำกองกำลังออกไปช่วยเหลือ หลังจากมาถึงพื้นที่ล่าสัตว์ทางใต้แล้ว ข้าถึงได้รู้ว่าองค์หญิงสิบเอ็ดเป็นคนชอบเล่นสนุกยิงธนูทะลุเมฆเพื่อดูผลของมันโดยที่ไม่ได้อยู่อันตรายใด ดังนั้นข้าจึงขอให้คนของข้ากลับมาก่อน”

ซูจื่ออวี๋ถามอย่างสงสัย “เหตุใดเจ้าไม่กลับไปที่ค่ายพร้อมกัน?”

ฉินฝานรั่วกล่าวด้วยใบหน้าขมขื่น “ท่านอ๋องสี่ไม่ยอมปล่อยข้ากลับ เขาต้องให้ข้าแสดงวิชาทะลวงร้อยลี้ ข้าไม่สามารถหลบเลี่ยงได้ ดังนั้นจึงได้ติดตามท่านอ๋องคนที่สี่และองค์หญิงองค์สิบเอ็ดออกไปล่าสัตว์ จากนั้นได้ถูกม้าพาไปยังทะเลสาบพร้อมกัน”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าเล็กน้อยแล้วถามต่อ “แล้วก่อนที่เจ้าจะออกเดินทาง เข้าได้ผ่านสถานที่ใดหรือเจอใครมาก่อนหรือไม่?”