ตอนที่ 803 มอบกาย

หันหรูเฟิงตบบ่าจวินมู่เยว่เบาๆ

“วางใจเถอะ เดี๋ยวน้องคนนี้จะหาที่สะอาดผุดผ่องให้ท่านเอง หากได้รับความเมตตาจนจวนท่านอ๋องแปดรับกลับไปเป็นอนุก็ถือเป็นบุญวาสนาของนาง”

จวินมู่เยว่ถูกดันเข้าไปในห้องห้องหนึ่งอย่างไม่รู้ตัว

ส่วนฉู่อวิ๋นฉิงในขณะนี้ถูกหญิงสาวสิบกว่าคนรายล้อม เพื่อคิดจะหาความสำราญด้วยกัน

ฉู่อวิ๋นฉิงใช้แรงผลักหญิงสาวเหล่านั้นออก ถึงอย่างไรนางก็เป็นคนฝึกฝนวรยุทธ์ หญิงคณิกาเหล่านั้นจึงไม่อาจต้านทานแรงนางได้ ทว่าพอนางเดินกำลังภายใน พลันสังเกตได้ทันทีว่าร่างกายผิดปกติ

ความร้อนวูบวาบที่ผิดปกติกับอาการวิงเวียนที่คุ้นเคยจู่โจมเข้ามาทันที ฉู่อวิ๋นฉิงไม่แน่ใจว่าตัวนางดื่มเยอะเกินไปหรือไม่ แต่นางรู้ว่านางต้องรีบออกไป ไม่อาจให้หญิงสาวพวกนี้เข้ามาแนบชิด แล้วดึงเสื้อผ้านางได้

ถ้าเกิดเสื้อผ้าถูกดึงออก แล้วจวินมู่เยว่กลับมาพอดี เรื่องที่นางเป็นสตรีคงปิดเอาไว้ไม่มิด

ฉู่อวิ๋นฉิงผลักตัวทุกคนออก แล้วเปิดประตูออกไป แม่นางเหล่านั้นเพียงแต่มารับใช้ตามคำสั่ง ซึ่งไม่ได้บอกว่าต้องใช้กำลัง เมื่อเห็นนางจากไป จึงได้ไปหาแขกคนอื่น

ทั่วทั้งเวินเซียงอวี้หยวน ขณะนี้เป็นเวลาที่ครึกครื้นที่สุด เสียงดนตรีดังไพเราะเสนาะหู สาวงามมากมายสวยสะดุดตา

ฉู่อวิ๋นฉิงอยากจะออกจากที่นี่โดยเร็ว แต่กลับรู้สึกว่าตรงหน้ามีแต่เงาเลือนราง ทุกอย่างดูเหมือนไม่เป็นความจริง

นางเดินโซเซไปด้านหน้า ไม่ทันระวังจึงถูกชายวัยกลางคนที่มาหาความสำราญชนเข้า ชายผู้นี้นิสัยไม่ค่อยจะดีนัก จึงออกแรงผลักนางจนกระเด็นเสียงดัง ฉู่อวิ๋นฉิงจึงโน้มไปตามแรงผลักจนเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง

ซึ่งช่างบังเอิญเหลือเกิน ผู้ที่อยู่ในห้องนี้ ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นจวินมู่เยว่

เดิมทีจวินมู่เยว่กำลังเดินวนไปเวียนมาอย่างประหม่า คิดในใจว่าหากเดี๋ยวหันหรูเฟิงส่งตัวแม่นางเข้ามา เขาควรจะดื่มกับนางสักสองสามจอกแล้วพูดคุยกันอีกนิดดีหรือไม่

ยังไม่ทันจะได้คิดให้ดี เขาก็เห็นฉู่อวิ๋นฉิงเหมือนถูกเหวี่ยงเข้ามาในห้อง

จวินมู่เยว่ประหลาดใจ

“เจ้าเข้ามาได้อย่างไร?”

ฉู่อวิ๋นฉิงยังอยู่ในอาการมึนงง เมื่อเห็นจวินมู่เยว่จึงรีบบอกว่

“ท่าน...ท่านอ๋องแปด...ข้าน้อย...ข้าน้อยคออ่อนนัก ข้าน้อย...ข้าน้อยกำลังจะกลับ”