ตอนที่ 818 ท่านอ๋องฉินแกล้งพิการ

หลังจากซูจื่ออวี๋พูดจบแล้ว ก็คิดจะหมุนตัวเดินจากไป อยู่ๆ อานเป่ยเยว่ก็เอ่ยขึ้นมาว่า “ในคืนเทศกาลส้างซื่อวันนั้น เจ้ากับพี่หลานซีซ่อนตัวอยู่ในสระบัวใช่หรือไม่?”

ฝีเท้าของซูจื่ออวี๋ก็หยุดลง ลมหายใจก็ถี่กระชั้น

อานเป่ยเยว่หัวเราะเยาะ “ให้ข้าเดานะ พี่หลานซีแกล้งพิการใช่หรือไม่?”

ซูจื่ออวี๋ก็กำหมัดแน่น แต่กลับไม่ได้กลัวเพราะคำขู่ของนาง แต่เดินหน้าไปต่อ

อานเป่ยเยว่ก็เอ่ยเสียงดัง “ถ้าเจ้ายังกล้าเดินไปอีกก้าว ข้าจะไปบอกฝ่าบาทเดี๋ยวนี้ว่าท่านอ๋องฉินแกล้งพิการ ท่านอ๋องฉินกลัวตาย ไม่ยอมไปทำสงครามกับเป๋ยฉู่ แต่แกล้งบาดเจ็บกลับมาที่เมืองหลวง กระทั่งสมคบคิดกับองค์รัชทายาทเป๋ยฉู่ฉู่อวิ๋นหยาง เปิดทางให้เขาเข้ามาในเมืองหลวง วางแผนส่งองค์หญิงสิบเอ็ดออกไป ทำให้เกิดสงคราม เป็นอย่างไร คำเหล่านี้สมเหตุสมผลหรือไม่? ถึงอย่างไรพี่หลานซีก็ไม่ถูกกับลั่วกุ้ยเฟยอยู่แล้วถูกไหม?”

ซูจื่ออวี๋ก็หายใจเข้า เป๋ยฉู่แอบเข้ามาในตงโจว ยังไม่ทันได้ตรวจสอบ ฉู่อวิ๋นหยางและฉู่อวิ๋นชิงสองพี่น้องนั่นก็มาปรากฏตัวในเมืองหลวง ทำให้ฮ่องเต้เจาเหวินไม่มีความสุขอย่างมาก

หากข่าวลือดังกล่าวแพร่กระจายออกไปเช่นนี้ แม้ว่าฮ่องเต้เจาเหวินจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องไม่จริง แต่เขาก็หยุดปากคนไม่ให้พูดใส่ร้ายจวินมู่เหนียนได้

แล้วนางควรจะทำอย่างไรดี? อยู่ฟังคำขอที่รุนแรงอะไรแบบนั้นของอานเป่ยเยว่อย่างนั้นหรือ?

ไม่ ไม่ได้

ซูจื่ออวี๋หันกลับมามองอานเป่ยเยว่แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ดูท่าแล้วเหตุการณ์ที่เมืองลั่วเสียคงจะส่งผลกระทบต่อเจ้าไม่น้อย ถึงขั้นเอ่ยอะไรที่เหลวไหลเช่นนี้ออกมา หากเจ้าอยากไปทูลก็ไปเถอะ ไปตอนนี้เลย อย่าได้ลังเล ดูเถิดว่าฝ่าบาทจะเชื่อเจ้าหรือไม่?”

อานเป่ยเยว่กัดฟันแล้วเอ่ยด้วยความโกรธ “ซูจื่ออวี๋ เจ้าคิดว่าข้าไม่มีหลักฐานหรือ? เจ้าไม่เห็นคุณหนูใหญ่ของสำนักเย่าหวางมาหรือ? นางเป็นที่รู้จักในชื่อหมอเทวดามือศักดิ์สิทธิ์ เจ้าคิดว่านางจะดูไม่ออกหรือว่าพิการจริงหรือไม่? ในเทศกาลส้างซื่อวันนั้น ข้าวางยาพี่หลานซี ถ้าเขาไม่ได้แกล้งพิการ ก็คงจะหนีไปไม่ได้ ซูจื่ออวี๋ เจ้ากล้าเดิมพันกับข้าไหมล่ะ? ข้ายินดีจะเดิมพันด้วยทั้งหมดที่ข้ามี อย่างมากข้าก็จะบอกทุกคนว่าในวันเทศกาลส้างซื่อนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

ซูจื่ออวี๋หัวเราะเยาะอย่างไม่แยแส “อย่าว่าแต่การเดิมพันกับเจ้าเลย แม้แต่การที่ข้าคุยกับเจ้าก็ยังรู้สึกขยะแขยง เจ้าอยากทำอะไรก็ไปทำตามใจเจ้าเถอะ แต่อย่าโทษว่าข้าไม่เตือนเจ้า ข้าเป็นคนใจแคบมาก ไม่ว่าเจ้าเคยทำสิ่งใดเอาไว้ ข้าก็จะ...จะเอาคืนเป็นสองเท่า”