ตอนที่ 821 มัดผม

หัวใจของซูจื่ออวี๋ก็เต้นรัว หวีในมือของนางก็ร่วงลงพื้น แม้แต่ผมที่หวีดีแล้วเมื่อครู่นี้ก็ยุ่งขึ้นมาอีกครั้ง

ซูจื่ออวี๋มองไปยังทิศทางของเสียง แล้วเอ่ยด้วยความโกรธว่า “ป๋ายหลี่เชียนซาง เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ที่นี่เป็นวังหลวงนะ”

ไม่ผิดคนที่ที่ตั้งใจทำให้คนอื่นตกใจเมื่อครู่นี้ก็คือป๋ายหลี่เชียนซางคนนั้น

ป๋ายหลี่เชียนซางก็เดินออกมาจากความมืดพร้อมกับเลิกคิ้ว เอียงศีรษะแล้วเอ่ยว่า “เจ้าเองก็รู้เป็นพระราชวัง ทำไมยังเสียงดังล่ะ? ไม่กลัวว่าจะถูกคนจับได้ว่าเล่นชู้...อยู่ในห้องหรือ?”

ซูจื่ออวี๋ก็กลอกตาไปที่เจ้าคนน่ารำคาญคนนี้ หันกลับมาแล้วหวีผมหน้าคันฉ่องสัมฤทธิ์ต่อ และพูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ “เจ้าพูดมาเร็วๆ เถอะ เดี๋ยวท่านอ๋องก็มาที่นี่แล้ว”

ป๋ายหลี่เชียนซางมองด้านหลังของซูจื่ออวี๋ แล้วมองนางที่กระจก ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “มาก็ดีแล้วใช่เหรอ? ดูพวกเราสิทำไมถึงได้แอบรักกันใต้หูใต้ตาของเขา”

ทันใดนั้นซูจื่ออวี๋ก็หันกลับมาแล้วแทงไปที่ป๋ายหลี่เชียนซาง คิดไม่ถึงว่าซูจื่ออวี๋จะลงมืออย่างฉับพลันแบบนี้ เกือบจะทำให้นางบาดเจ็บ

เมื่อป๋ายหลี่เชียนซางหลบการเคลื่อนไหวนี้ เขาเห็นเข็มพิษสองอันเรืองแสงสีเขียวอยู่ระหว่างนิ้วมือของนาง

ป๋ายหลี่เชียนซางก็แสร้งทำเป็นกลัวแล้วตบที่หน้าอก “ฮู้ๆ อันตรายจริงๆ! สาวน้อย เห็นได้ชัดว่าเจ้าไม่มีวรยุทธ์ เหตุใดถึงเอาเข็มออกมาเร็วขนาดนี้ล่ะ? ข้าไม่ทันได้สังเกตด้วยซ้ำตอนที่เจ้าหยิบเข็มเงินออกมา”

ซูจื่ออวี๋ไม่มีเวลาสนใจป๋ายหลี่เชียนซาง “อย่าเข้ามาใกล้ข้าภายในสามก้าว ไม่อย่างนั้น ข้าจะมีของดีต้อนรับเจ้ามากกว่าเข็มพิษนี่”

ป๋ายหลี่เชียนซางทำหน้าบูดบึ้งก่อนจะพูดว่า “เฮ้อ คนดีไม่ได้รับผลตอบแทนที่ดีจริงๆ ข้าอยากช่วยเจ้าหวีผม เพื่อที่เจ้าจะได้กลับไปที่ตำหนักไปช่วยท่านอ๋องคนดีของเจ้าให้เร็วที่สุด ไม่คิดว่าเจ้าจะไม่รู้ว่าอะไรดีไม่ดี งั้นก็ช่างเถอะ ข้าไปแล้ว”

หัวใจของซูจื่ออวี๋ก็เต้นรัว “เดี๋ยวก่อน เจ้าหมายความว่ายังไง? ช่วยท่านอ๋องงั้นหรือ?”