ตอนที่ 826 ไปตีเหล็กขณะที่ยังร้อน

ฉู่อวิ๋นหยางเบิกตากว้างด้วยความประหลาด จะให้ท่านอ๋องฉินตงโจวแต่งงานเข้าเป๋ยฉู่

นี่มัน...แค่คิดก็รู้สึกว่ามันดีมาก

แต่ว่า...มันจะเป็นไปได้อย่างไร? มันเป็นตรรกะความคิดที่แปลกมากเกินไป

เมื่อเห็นใบหน้าของฉู่อวิ๋นหยางสงสัย ฉู่อวิ๋นชิงก็กระซิบ “อย่ากังวลไปเลยพี่ชาย ข้ามีแผนในใจแล้ว”

ฉู่อวิ๋นหยางขมวดคิ้วก่อนจะเอ่ยว่า “อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไรก็ต้องปรึกษาข้าก่อน”

ฉู่อวิ๋นชิงก็พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ข้ารู้”

……

เรื่องตลกในห้องโถงตำหนักใหญ่ก็สิ้นสุดลง ไม่มีใครกล้าบอกว่าท่านอ๋องฉินแกล้งพิการแล้ว

งานเลี้ยงกำลังจะจบ ฮ่องเต้เจาเหวินก็พูดสองประโยคก่อนจะออกจากงานเลี้ยง

ส่วนที่เหลือคนที่ชอบเข้าสังคมก็อยู่ชนแก้ว ส่วนคนที่ไม่ชอบสังคมก็ออกไป ก่อนที่ซูจื่ออวี๋จะออกจากตำหนักหลงเถิง ก็ได้มองหน้าอานเป่ยเยว่ว่า “เรื่องยังไม่จบเท่านี้”

อานเป่ยเยว่กลัวมาก ไม่รู้ว่าซูจื่ออวี๋จะจัดการตนอย่างไร

......

เช้าวันต่อมา

ซูจื่ออวี๋นอนหลับจนถึงเที่ยงก่อนจะลุกขึ้น ไม่ใช่เพราะนางง่วงนอน แต่เป็นเพราะเมื่อคืนนี้จวินมู่เหนียนคอยรบกวนนางตลอด

แม้ว่าจะไม่ด้ำอะไรมากกว่านั้น แต่การจูบกอดก็ทรมานนางจนเกือบรุ่งสาง บุรุษคนนี้ยังใช้ชื่อที่งดงามออกมาเพื่อตอบแทนการที่นางปกป้องเขา

ซูจื่ออวี๋กุมหน้าอยากอดไม่ได้ หากรู้ว่าจวินมู่เหนียนจะโกงขนาดนี้ ตนคงปล่อยให้เขาทนต่อความเจ็บปวดไปแล้ว

เหตุผลที่จวินมู่เหนียนไม่รู้สึกเจ็บปวดเมื่อคืนนี้เป็นเพราะขี้ผึ้งที่ใช้กับจวินมู่เหนียนไม่ใช่ยาที่เสวี่ยชิงหันเตรียมไว้

ตอนที่นางป้ายขี้ผึ้งนางก็ผสมยาพิษจากหยกเจี๋ยจื่อโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ เมื่อหยิบขี้ผึ้งออกมานางก็ใส่กลับเข้าไปในหยกเจี๋ยจื่อ

จากนั้นก็หยิบขี้ผึ้งอื่นออกมาจากหยกเจี๋ยจื่อทาลงบนขาของจวินมู่เหนียน

เพื่อป้องกันไม่ให้จวินมู่เหนียนถูกเปิดโปง เพื่อไม่ให้เขาต้องได้รับโทษ นางยอมใช้หยกเจี๋ยจื่อต่อหน้าคนจำนวนมาก แล้วเล่นละครเปลี่ยนมังกรให้เป็นหงส์ เมื่อคิดๆ ดูแล้ว ตอนนี้ก็ยังรู้สึกกลัวเล็กน้อย